http://www.plagij.at/бор во македонската интернет шумаmkhttp://www.plagij.at/rss/rss.xml По двегодишно постоење и честите свирки, Complex Disorder (Куманово) ќе го промовираат нивниот прв албум “Prism Of Variety”. Концертот ќе се одржи на 30 јули (петок) , 21:30 часот, во кафе-бар “Агора” (Куманово), каде како гости ќе настапат скопјаните Sludge. Пионерскиот настап им е со сограѓаните Sound Pollution во пролетта 2009 г., ... По двегодишно постоење и честите свирки, Complex Disorder (Куманово) ќе го промовираат нивниот прв албум “Prism Of Variety”. Концертот ќе се одржи на 30 јули (петок) , 21:30 часот, во кафе-бар “Агора” (Куманово), каде како гости ќе настапат скопјаните Sludge. Пионерскиот настап им е со сограѓаните Sound Pollution во пролетта 2009 г., а во тек на летото и есента кои следеа, бенд-мемб’рсите Мирослав (вокал/гитара), Бојан (гитара), Никола (бас) и Андреј (бубњеви) настапуваат и со Bernays Propaganda (Скопје), Coma Stereo (Словенија), Stuttgart Online (Србија) и OldSeed (Канада). Во почетокот на годинава, од бендот си заминува првиот басист, на чие место се вклопува новиот член Александар. Времето поминато создавајќи во собата за проби, како и пробување на музичкиот материјал пред жива публика, ги натера бргу-бргу да го изработат првенчето. Десетте песни за албумот се снимени во студиото “Кај Трајче”. Дискот е во продажба во кафе-барот “Агора” по цена од 150 денари. Myspace Facebook Event http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4795вестиKaranfiloffTue, 27 Jul 2010 19:34:29 +0000 На 31Јули сабота во Штип во Дом на млади со почеток во 22 часот, КУР ќе одржат бесплатен концерт во рамките на Штипското културно лето .На концертот покрај песните од двата студиски албуми, дечките од КУР ќе изведат и песни кои што ќе се најдат на нивниот трет студиски ... На 31Јули сабота во Штип во Дом на млади со почеток во 22 часот, КУР ќе одржат бесплатен концерт во рамките на Штипското културно лето .На концертот покрај песните од двата студиски албуми, дечките од КУР ќе изведат и песни кои што ќе се најдат на нивниот трет студиски албум на кој што моментално работат во Студиото на нивниот гитарист Трајче. Покрај концертот во Штип, Работниците ќе настапат и на 5ти август во Струга во рамките на фестивалод Дојди Веслај, како и на 27 август во Пробиштип на возобновениот Рудар Фест. http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4794вестиKaranfiloffTue, 27 Jul 2010 19:25:07 +0000 Од минатата година, од издавањето на нивниот деби албум “In Every Way”, па се до денеска – бендот High Control има со што да се пофали. Веднаш по издавањето на првиот албум, настапија на 10-тиот јубилеен Exit фестивал, па летото следуваше и видео запис на песната Time By Time од ... Од минатата година, од издавањето на нивниот деби албум “In Every Way”, па се до денеска – бендот High Control има со што да се пофали. Веднаш по издавањето на првиот албум, настапија на 10-тиот јубилеен Exit фестивал, па летото следуваше и видео запис на песната Time By Time од истиот тој албум. Квалитетот на бендот не можеше а да не се забележи, и како потврда за тоа беа повикани да настапат на Аларм Фестивалот на главната сцена, по што следуваше настап повторно на Exit фестивалот и тоа на втората по големина Fusion – stage, каде бендот беше фантастично прифатен, и истиот се прикажа во најдобро светло. Како новитет што произлегува од нивната работа е новиот спот за песната Never Again, песна од нивниот втор албум кој треба да излезе во Септември месец, а спотот е работен во соработка со Зоран Настески, Стојанов Зоранчо, Гратис Гушкање – волонтерите, како и академијата ЕСРА. High Control - Never Again http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4793вестиRantiFri, 23 Jul 2010 10:10:49 +0000 Нашата мила државичка многу сака да си се гордее со традицијата, кујната и природните ни убавини. Кога се нема друго, веројатно, ама па оти и да не се. Еве да тргнеме од нешто што скоро сите го имате пробано – Галичко сиренце. Бело, овчо, масничко... се топит в уста, особено ... Нашата мила државичка многу сака да си се гордее со традицијата, кујната и природните ни убавини. Кога се нема друго, веројатно, ама па оти и да не се. Еве да тргнеме од нешто што скоро сите го имате пробано – Галичко сиренце. Бело, овчо, масничко... се топит в уста, особено ако го поттурнеш со жолта... Конзумацијата на истото е најпотполна доколку се изведува на местото на потекло. А ако викендот се погоди и средсело свадба да има доживувањето ќе е комплетно. Добро, да се разбереме од старт, свадбите ми се на високо второ место на најнепожелни настани на кои „мора“ да се оди (веднаш по детски роденден во игротека) и се трудам да ги избегнам на сите можни начини. Особено ако свадбата е сеопшта, а званиците добиваат покана прегу јавните гласила ем пошироко. Оваа свадба сепак решив да ја посетам поради можноста да се замешам како мештанин, а не гостин и морам да признаам дека во ниеден момент не зажалив поради тоа. Галичник се наоѓа на 1300 м надморска височина, со поглед кој пука накај Јанче, дури до Дебарско езеро. Некогаш имало околу 800 куќи, денеска велат саде 200. Викендов гореше светло скоро во сите. Зиме пак само во една. Ловџијата и гостилничар Павле и неговата жена, кои можат да ви зготват неверојатно вкусен дивеч кој тој самиот го лови. Клик како тоа изгледа. Јас бев во една од куќите сместени тро повисоко, со поглед не само прудолу во бескрајот туку и на платото пред црквата и патот до Неда, односно процесијата на свадбата, и го искористив тоа до максимум. Ем да гледаш, ем да ја избегнеш гужвата. А свадбата оди вака: Прв ден свадба – сабота. Жижата на настаните во саботата е преместен на платото помеѓу Маврово и Галичник. Кога замислувам мир и место каде се полнат батериите, ја замислувам таа ливада. Она што го видов беше оскврнавување на сето тоа. Целата начичкана со автомобили и тезги, како вторнички канта пазар под Кале, со бина насреде и огромни звучници... Ден на овчарството... Се натпреваруваат во шишање овци, се борат пеливани. Не застанавме. Можеби догодина... Свадбата започнува попладнечки. Се канат музичарите, сватовите, , река народ со запалени факели по улиците. И сето зачинето со развиени ора средсело. Настапија и Љубојна чија изведба веднаш ги плени сите присутни, особено кога запејаа традиционални мијачки песни при што орото пак се разви. Убаво оро, весело, од срце, не пијано-турбофолкерско како што под дифолт се замислува едно такво. По концертот тапаните продолжија да бијат во Градската кафана. Куп народ по принципот „купи си пиво од продавничка и пиј го в кафана“ ги имаше обиколено и во транс ги подаваа рацете во вис. Ма какво екстази, какво техно, Мaјовци се сами по себе опијат. Ние го пиевме пивото пред кооперација, малце од страна, сеирџиски. Саботата е ден за Галичани. Да се видат, да се повеселат, да си поприкажат новости за роднините и познатите. Втор ден свадба – недела. После сето банчење претходната вечер нит свадба ти се гледа нит бутур. Недела е ден за туристите. Оние кои доаѓаат на Галичка свадба всушност доаѓаат в недела. Да видат како го бричат младоженецот, како го ѕирка невестата низ прстенот и особено како и го клаваат огламот коњски за да биде послушна. И пак се вијат ората. Невестинското, тешкото... Ти таман си отворил лево око, оп, свадбата веќе завршила. Ако, ајде ќе прошетаме до Неда. Демек таму се ој после свадба. Незнам како газдата дошол до налудничавата идеја да пушти да трешти електроника, па купот туристи желен да му засвират нешто народно не беше баш одушевен. Дури и јас можам да признаам дека беше сосема неадекватно да се јаде толку добар бакрдан, со големо парченце сиренце и овчо кисело млеко во таква атмосфера. Можеби кошта 250 ден. ама е најдобриот качамак кој до сега сум го јадела. Свадба беше ко свадба... Ама затоа мирот, погледот од селото, старата архитектура, духот на местото, па и домашното месено лепче со крцкаво робале... се навистина нешто што ќе те повлече пак да си наминеш... И веројатно ќе си. Фотографии – тука! http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4792колумнаRantiFri, 23 Jul 2010 09:07:19 +0000 КРАН во соработка со Видеохолика од Бугарија и со општината на градот Куманово организира презентација на селекција на видео арт дела од интернационалниот видео фестивал Видеохолика. Фестивалот ќе биде одржан на 23 јули во 21.30ч на Градскиот плоштад во Куманово и на 24 јули во арт кафе Царигрард со ... КРАН во соработка со Видеохолика од Бугарија и со општината на градот Куманово организира презентација на селекција на видео арт дела од интернационалниот видео фестивал Видеохолика. Фестивалот ќе биде одржан на 23 јули во 21.30ч на Градскиот плоштад во Куманово и на 24 јули во арт кафе Царигрард со почеток во 19.30ч, каде асоцијацијата Видеохолика ќе одржи своја презентација и ќе биде отворена дискусија за видо арт како и други прашања поврзани со овој медиум и современата уметност воопшто. Видеохолика во својата селекција на видеа има меѓународно етаблирани и истакнати уметници но и млади и нетолку познати уметници кои се занимаваат со современа уметност. Видеохолика има правено презентации во галерии и јавни простори во многу кравеи од светот почнувајќи од помали па до поголеми градови во Бугарија, во Casoria Contemporary Art Museum во Наполи, Италија; VisualContainerTv Милано, Италија; Студентски Културен Центар Белград, Србија; Contemporary Art Terminal, He Xiangning Art Museum, Shenzhen , Кина; REC Cinema Center, Новогорд, Русија; Интернационален видео фестивал, Канск, Русиија; Cittadellarte - Fondazione Pistoletto, Биела, Италија и на 23 и 24 јули и во Куманово. КРАН е непрофитна, мултимедијална, алтернативна групација од малди и активни волонтери кои работат на подигање на културната свест и креирање на динамична граѓанска средин а која има критички став. КРАН сака да ја разбуди креативноста кај младите и да понуди квалитетна културна програма со што ќе им ја доближи уметноста со сите нејзини дисциплини до сите граѓани на Куманово и пошироко. КРАН ја реализира својата цел преку издавање на фанзин, органзирање концерти, изложби, перформанси, интервенции во простор... Видеохолика е непрофитна организација од Варна која работи на организација, реализација, поддршка и развој на различни интервенции во современaта уметност и култура делувајќи во Бугарија и надвор, во соработка со меѓународни културни орагнизации. Една од главните активности на оваа организација е истоимениот видео фестивал ВИДЕОХОЛИКА, кој успешно се реализира од 2008 година и е осмислен како видео арт форум на кој се презентираат високо квалитетни видео арт дела на уметници од меѓународната ликовна сцена. Видеохолика организира изложби и презентации на видео проекции како и работилнци и дискусии поврзани со современата уметнист и видео артот како медиум, во галерии но и во нековенционални изложувачки простори на отворено, со цел доближување на уметноста до човекот-граѓанин. Видеохолика со секој нов фестивал добива се поголема важност во меѓународни рамки земајќи ја во предвид компетенцијата за учество на овој фестивал и квалитетот на понудената програма. Видеохолика во моментов работи на овогодинешниот фестивал Видеохолика 2010 кој ќе се одржи во Варна во август и на кој прстигнале 512 апликации од кои на селецкијата ќе работат веќе докажани видео арт уметници меѓу кои се Dinu Li, кој учествувал на 53 Венециско Биенале, 3 то Букурешт Биенале, Ливерпул Биенале 04 и на уште многу други значајни меѓународни презентации и изложби , потоа Victor Muteleskha уметник од Замбија кој во моментoв живее во Холандија и кој истоа така има учествувано на значајни интернационални настани и е добитник на нагрaдата Ford fellowship во 2004.http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4791вестиcivThu, 22 Jul 2010 10:32:16 +0000Влијанието на јужњачкиот звук во тешката гитарска музика отсекогаш резултирало во жанровски уникатни бендови. Започнете со Pantera или Nashville Pussy, преку Down, па до моментно поактуелните Baroness, Lamb of God, Every Time I Die, итн. Влијанието на опкружувањето од Дагласвил, Џорџија, не ја одмина ниту петорката која својот звук го презентира ...Влијанието на јужњачкиот звук во тешката гитарска музика отсекогаш резултирало во жанровски уникатни бендови. Започнете со Pantera или Nashville Pussy, преку Down, па до моментно поактуелните Baroness, Lamb of God, Every Time I Die, итн. Влијанието на опкружувањето од Дагласвил, Џорџија, не ја одмина ниту петорката која својот звук го презентира под име позајмено од една од најпопуларните фаци на минатиот век - старлетата Norma Jeane Baker, попозната како Мерилин Монро. Звукот кој Norma Jean почнаа да го креираат со првите два албуми „Bless the Martyr and Kiss the Child“ и „O God, the Aftermath“, звук кој почна да созрева преку „Redeemer“ и „The Anti Mother“, се чини го достига својот зенит со најновото издание, насловено „Meridional“. Самото име на албумот е вистински епитет за музиката која доаѓа со него. Тешкиот и непредвидлив звук карактеристичен за првите изданија, збогатен со сензибилитетот кој го стекнаа низ годините, прави одличен спој кој ги издвојува од останатите хаотични металкор бендови и јужњаците моментално активни на сцената. „Валканата“ продукција го зголемува ефектот на гитарите и вокалот, додека ритам секцијата се грижи сето тоа да се одвива прецизно, но и многу непредвидливо. Всушност, енергијата која „Meridional“ ја носи со себе беше најавена уште пред два месеци, кога излезе првиот дигитален сингл од албумот, „Leaderless and Self Enlisted“. Иако членовите на бендот претходно најавија „враќање кон корените на нивната музика“, што беше сфатено како навраќање на звукот кој го имаа во времето на нивниот прв пејач, Џош Скогин (вокал на The Chariot), синглот јасно пренесе дека станува збор за продолжување и проширување на правецот заземен со извонредниот претходник, „The Anti Mother“. Токму сензибилитетот и мелодичноста кои сегашниот вокал, Кори Брендан, ги внесе во бендот, дозволи нивниот звук да се прошири и да прерасне во она што може да се слушне на „Meridional“, особено во Leaderless and Self Enlisted, Deathbed Atheist, A Media Friendly Turn for the Worse, High Noise Low Output, како и Falling from the Sky: Day Seven, кои по овие карактеристики се издвојуваат од останатите песни. Сите овие детали го прават албумот апсолутен врв во нивната досегашна кариера. Deathbed Atheist, вториот сингл Петтиот албум на Norma Jean е нивно прво издание за Razor & Tie, откако ја напуштија соработката со Solid State. Се одлучија и да ја прекинат соработката со Рос Робинсон, на сметка на помалку познатиот Џереми Грифит, кој очигледно одлично си ја завршил работата. Според бројот на песни, ова е најдолгиот албум на Norma Jean. Покрај јужната страна на Светот, сокриена во името на албумот, на него се појавуваат и останатите три страни: преку кратки траки кои ги носат нивните имиња - Septentrional (север), Occidental (запад) и скриената Oriental (исток). Добра метафора за фактот дека музиката на Norma Jean, инспирирана од југот, освојува симпатии во сите делови од Светот. Музиката на Norma Jean и бендовите слични на нив претставува свеж ветер кој ја проветрува и подмладува гитарската музичка сцена, нудејќи нов звук и, ако не повеќе, барем чувство дека нештата одат напред. Оцена: 9/10 Артист: Norma Jean Албум: Meridional Датум на објава: 12.07.2010 Продуцент: Jeremy Griffith Издавач: Razor & Tie Track listing: 1. Leaderless and Self Enlisted – 3:19 2. The Anthem of the Angry Brides – 2:32 3. Deathbed Atheist – 5:06 4. Bastardizer – 3:15 5. A Media Friendly Turn for the Worse – 4:12 6. Septentrional – 1:37 7. Blood Burner – 4:02 8. High Noise Low Output – 3:26 9. Falling from the Sky: Day Seven – 6:17 10. Everlasting Tapeworm – 3:14 11. Occidental – 1:37 12. The People That Surround You on a Regular Basis – 3:41 13. Innocent Bystanders United (hidden track "Oriental") – 25:03http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4790албумmilosWed, 21 Jul 2010 18:53:22 +0000 Денеска, вторник, 20 јули во Стар Дојран ќе биде одржана премиерата на независниот театарски проект КРАЈОТ НА КРАЛОТ кој изминатиов период се подготвуваше како фестивалска премиера во реализација на Астер продукцијата. Почетокот на претставата е во 21 часот во паркот под старите јавори во Стар Дојран. Инаку, ова е фестивалска ... Денеска, вторник, 20 јули во Стар Дојран ќе биде одржана премиерата на независниот театарски проект КРАЈОТ НА КРАЛОТ кој изминатиов период се подготвуваше како фестивалска премиера во реализација на Астер продукцијата. Почетокот на претставата е во 21 часот во паркот под старите јавори во Стар Дојран. Инаку, ова е фестивалска театарска претстава во рамките на програмата од дојранската културна манифестација Светлините на Полин. Станува збор за праизведба на драмски текст од Васе Манчев во режија на Горан Тренчовски кој е и продуцент на претставата. Ова е нов постмодернистички текст пишуван во духот на театарот на апсурдот, во којшто има алузии кон бекетовско-арабаловската драматургија, но со низа свежо напишани дијалози и со повеќе интересни и духовити драмски ситуации. Во претставата учествуваат актерите Ванчо Мелев (ја толкува улогата на царот Хаиле) и Васил Михаил (ја толкува улогата на принцот Чедо). Во процесот на создавањето на претставата, во текот на пробите е применет лабораториски принцип на работа, а самата инсценација е трагикомично-гротескна пародија на одредени универзални состојби, со внесување во играта извесни телесни елементи. Според режисерот Тренчовски ова е камерна претстава за (де)тронизацијата на вредностите, за круната, за тронот, за вечната игра “горе-долу” олицетворена со чесно канализирање на актерскиот креативен потенцијал врз база на поетичкиот режисерски концепт кој се надоврзува на неговите претходни претстави. По премиерата ќе следуваат уште неколку летни амбиентални изведби низ Македонија. http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4789вестиRantiTue, 20 Jul 2010 08:42:31 +0000 Доаѓаат од Хрватска. Нивниот прв албум e Uncontrolled и е причината за моето денешно претставување на нивната музика. Станува збор за далматинскиот бенд просто наречен InTonic, чија музика го презеде моето внимание одредено време.Сите членови, разновидно музички насочени , успеваат да се хомогенизираат во целината наречена InTonic, ... Доаѓаат од Хрватска. Нивниот прв албум e Uncontrolled и е причината за моето денешно претставување на нивната музика. Станува збор за далматинскиот бенд просто наречен InTonic, чија музика го презеде моето внимание одредено време.Сите членови, разновидно музички насочени , успеваат да се хомогенизираат во целината наречена InTonic, каде сите граници се чинат непостоечки, секој музички стил се надоврзува на претходниот, и колку и да се различни звучат како едно. За ова е посебно заслужен фронтменот Josip Rogosic, чии гласовни способности и можности за манипулација со истите го прават тоа возможно. Uncontroled е албум кој чини една целосна приказна за мисли и идеи, внимателно музички раскажана, која текстуално ке ја опишеме започнувајќи со првата песна Birth on Тhe Narrow Street, во која со монолог искажан од дете се нурнуваме во приказната. Продолжена со шарената So Coloured, започнува музичкиот дел од истата, при што добиваме слика на насоката во која овој бенд работи, која иако многупати ке се промени, најчесто се задржува на класичниот манир на рокенролот. Недозволувајќи да продолжи со амбиенталната меланхолија, продолжува поалтернативниот дел со тријадата Aestetic, Sysyphus Stone и насловната Uncontroled, во кои се навраќаат на влијанијата од деведесеттите, варирајќи од елементи на Radiohead и Jeff Buckley, се до помоќни grunge моменти, поистакнати во вториот дел од албумот. Со Spinning and Sparkling, Day That I Die, Angry At The World и слично, меланхолијата допира и до агресивни скримо сегменти, давајќи му печат на ова издание како тешко одредливо музичко парче, во кое се употребени сите изразни средства во контекст на приказ на емотивната структура. http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4788визбаTrajkovskiFri, 16 Jul 2010 19:34:56 +0000 Живуркајќи едвај во скопското врело лето, секако посета на кино секогаш звучи како добра идеја. Посебно доколку се работи за филм на добар режисер кој неретко пријатно ме има изненадено, во случајов Jim Sheridan. Чичето освен што го бива за режија на биографски филмови, и тоа како го ... Живуркајќи едвај во скопското врело лето, секако посета на кино секогаш звучи како добра идеја. Посебно доколку се работи за филм на добар режисер кој неретко пријатно ме има изненадено, во случајов Jim Sheridan. Чичето освен што го бива за режија на биографски филмови, и тоа како го бива за презентирање на меланхолијата во животот на личностите кои ги отсликува. Тука сметам дека се крие неговиот релативен успех. Како добар докуменарист, забележувач на реалноста, веројатно неминовна е неговата желба да забележи она што е актуелно денес, како што е војната во Авганистан, и нејзиното влијание кај луѓето инволвирани во неа директно или индиректно. Во случајов, тој се решил за една поедноставна варијанта, римејк (доколку може така да се нарече) на постоечки филм, истотака неодамна снимен, меѓутоа во нов контекст, па дури и намена. Тој го искористил филмот на Susanne Bier од 2004 година како скелет, донекаде визуелно сценарио за американизираната верзија на истиот, тема на нашево сегашно интересирање, во која вметнал неколку сигурни елементи кој лесно би го продале филмот, како што е скокотлива тема, брилијантна актерска екипа, сочинета од Jake Gyllenhaal, Natalie Portman, Tobey Maguire, и одлична фотографија, што се на се е еднакво на полни кино сали. Како што кажува трејлерот, приказната е проста- Двајца браќа, едниот бивш затвореник (Jake Gyllenhaal), и другиот наредник во војска, со среден живот, оженет со прекрасна сопруга (Natalie Portman) со која има две деца. По заминувањето во Авганистан, нивниот хеликоптер е срушен и него го прогласуваат за.мртов. За тоа време брат му, Tommy Cahill, се грижи за неговата сопруга и за децата. Паралелно со ова, го гледаме Sam Cahill(Tobey Maguire) како е затворен во Авганистан, заедно со уште еден војник, со кого преживуваат разни тортури. После низа случајности, Sam Cahill успева да се врати дома, меѓутоа не како стариот, туку опседнат со идејата дека брат му и жена му имале нешто повеќе за време на неговото отсуство. Интересен приказ на тоа како духовите на војната имаат широко влијание врз животите на луѓето, и тоа колку е тешко човек да се бори со нив. Tobey Maguire за улогата во филмот добива високи признанија, и за истата номиниран е на неколку филмски фестивали како најдобро актерско остварување, што е заслужено со оглед на максималниот ангажман кој тој го има во филмот. Доколку сте заинтересирани за технички издржан филм, со високо драматична содржина, поврзан со семејните односи секако треба да го погледнете филмов. Меѓутоа сепак, доколку сакате нешто поопуштено и неформално, или доколку сакате да се расположите, секако филмов нема да ви биде од корист, напротив може поприлично да ве избедира. Во секој случај, сметам дека треба да се искористи дадената можност да гледаме фини филмови во кино сала, и што е можно повеќе ги посетуваме истите. Оцена: 7.2/10 Режија: Jim Sheridan Сценарио: David Benioff, Susanne Bier и Anders Thomas Jensen("Brødre") Улоги: Tobey Maguire, Jake Gyllenhaal, Natalie Portman, Bailee Madison Премиера: 4 Декември 2009 http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4787филмTrajkovskiFri, 16 Jul 2010 12:10:26 +0000 Ellen Allien е, секако, еден од најпрекрасните артисти (жени) денес (не залудно ја нарекуваат Fairy Queen of Berlin’s more delicately woven rave music). Освен тоа што е една од најзгодните жени денес (или ever, сеедно), има шармантно смирен став како артист (и ди-џеј), знае точно каде е местото на музиката ... Ellen Allien е, секако, еден од најпрекрасните артисти (жени) денес (не залудно ја нарекуваат Fairy Queen of Berlin’s more delicately woven rave music). Освен тоа што е една од најзгодните жени денес (или ever, сеедно), има шармантно смирен став како артист (и ди-џеј), знае точно каде е местото на музиката што ја креира и издава, мислам дека е премногу очигледно дека има многу реален однос кон својата музика (или барем дека е свесна за тоа што го прави) - сосема достојно за почит! Убедувањето е, секако, секогаш барем по малку дел од сите промо текстови што ги опишуваат изданијата на лејбловите (како што е и дел од општата психологија на луѓето - кој не сака барем по малку да се убедува себеси во нешто што не е реално, тоа е тоа што во најдобар случај води кон прогрес). Да се обидеме да дадеме една реална рецензија и оцена за новиот албум Dust на Ellen Allien. Некои од темите се здодевни (што, повеќе или помалку, се очекува - нема да ги спомнеме). Клучниот момент во музиката на Ellen Allien се слоевите од неколку леери од звук, што меѓусебно се преплетуваат, за да креираат интригантни и спонтани/интуитивни аранжмани и текстури, што на моменти звучат дури и магично! Тоа е спонтаниот израз на Ellen Allien, со цел да ја долови и претстави својата лична, индивидуална визија и доживување на музиката. Продукцијата е на одлично ниво. Нејзините песни со постегнат аранжман (како што на Dust се: ’Flashy Flashy’, ’Ever’, ’Dream’, ’Haibuh’ и ’Schlumi’) секогаш оставаат подобар впечаток, бидејќи звучат музички побогато. Одземете ги другите теми и ќе добиете еден прекрасен, пократок, имагинативен, па дури и монолитен албум, нешто кон што Ellen Allien постојано се стреми. Dust се уште не е тоа, барем не во целост (затоа ќе добие оцена 7.5), бидејќи половина од песните не одговараат на поставениот критериум, но, другата половина се навистина прекрасни музички дела (едни од најдобрите до сега, од оваа продуцентка), блескав одраз на индивидуалната креативност на Ellen Allien. Таа постојано се труди да го достигне совршенството и тоа делува неодоливо примамливо. Обично нејзините албуми оставаат послаб впечаток по првото преслушување (отколку по внимателно преслушување) и мислам дека заслужуваат да им се посвети повеќе внимание. Сето тоа ја прави Ellen Allien интересна за следење, а мислам дека и таа самата свесно ги интригира слушателите, за тоа какви ќе бидат нејзините следни изданија. На синглот/12’’ Our Utopie има extended верзија на ’Ever’, а и уште една одлична песна, ’Searching’. Плус, одговорна е за работата на нејзината издавачка куќа BPitch Control, што е, секако, еден од најпрекрасните лејблови за техно и воопшто, електронска музика, денес. Сосема достојно за почит! Оцена: 7.5/10 Артист: Ellen Allien Албум: Dust Датум на објава: 25 мај 2010 Продуцент: Ellen Allien Издавач: BPitch Control Track listing: 1. Our Utopie - 4:11 2. Flashy Flashy - 4:24 3. My Tree - 3:48 4. Sun The Rain - 4:27 5. Should We Go Home - 6:54 6. Ever - 6:11 7. You - 2:50 8. Dream - 4:28 9. Huibuh - 4:34 10. Schlumi - 4:11 Бобан Ристевски http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4786албумBobanFri, 16 Jul 2010 09:38:59 +0000 Е шо ми е ќејф да го сефтисам плагијатисуењево со најубаа вест - документарниот филм Плати и Жени вечер ќе се прикажуе у Тетоо! бар за мене оваа вест е најубаа ако се земе у обзир дека сум го гледал филмов 9 пута. А јубилејниот 10 пут ќе ... Е шо ми е ќејф да го сефтисам плагијатисуењево со најубаа вест - документарниот филм Плати и Жени вечер ќе се прикажуе у Тетоо! бар за мене оваа вест е најубаа ако се земе у обзир дека сум го гледал филмов 9 пута. А јубилејниот 10 пут ќе го напраем у моето Тетоо. А инаку филмов е најнаградуан македонски документарен филм. Го прошета светов, свите збора за него у Македонија, а многу малу људи отиднаја у кино да го гледаа. Го даваа и на телевизија па не знам колку људи таму го гледале. Нејсе, Плати и Жени документарен филм стокмен од Атанас Георгиев вечерва ќе се прикаже и у моето убоо Тетоо. Иако немамо биоскоп одамна, Центарот за Балканска Соработка или популарно познат ка „Љоја“ секој четврток на тетовчани им пушта по некое филмче у нивното многу симпатично стокмено биоскопче. За програмата задужени са пољаци (Ачка и Ропчек) и тоа волонтерски се труда да ни овозможа малку културно да се воздигнемо или ако ништо друго да изгледамо филмче на големо платно и замисли БЕЗПЛАТНО! Па има ли нешто поубоо од тоа да гледаш супер филм за ич паре? Ај сеа да не ја тупим многу туку да ве викнем да доете вечерва од 7 саат у ЦБЦ „Љоја“ да го гледамо Плати и Жени (Cash&Marry). http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4785вестиJazz_veThu, 15 Jul 2010 11:26:28 +0000 Знаете веќе сите, Симон Трпчевски, Плетњов, Руски Национален Оркестар. Пријатно за уши. Одлично и моќно беше обраќањето на Ана Липша Тофовиќ, прекрасно и прецизно избрана за отварање на јубилејното Нека ни е вечно Охридско Лето!... Многу ефектен беше и перформансот на десетината актери кои цитираа свои важни улоги претставени ... Знаете веќе сите, Симон Трпчевски, Плетњов, Руски Национален Оркестар. Пријатно за уши. Одлично и моќно беше обраќањето на Ана Липша Тофовиќ, прекрасно и прецизно избрана за отварање на јубилејното Нека ни е вечно Охридско Лето!... Многу ефектен беше и перформансот на десетината актери кои цитираа свои важни улоги претставени во минатите години на фестивалот. Тоа можеби и ќе беше на раб на патетика доколку сето тоа по АПЕЛ-ЖЕЛБАТА-ПОРАКАТА на Верица Недеска ЌЕ ИЗГРАДИМЕ НОВ ТЕАТАР сцената не истрчаа еден куп генијални free runner-и кои дадоа потполно нова смисла и динамика на целата сцена и контект. Честитки до режисерското дуо Иван Поповски и Зоја Бузалковска. Не беше убо то шо просторон ич не е стреден околу театарон. Не ет убо шо оградана е склепана на брзина и делува ногу трошно, невнимателно и неубо. Една четка бар да врлеа. Една метла да поминеа. Да скастреа или да покриеја то џбунојне. Скаличкине за на сцена да ти е страв да стапиш, врапче да ти е шубе да клајш а не преседникон да се качвит. Шо мислет-не знам... Фотографии од д мејкинг оф и ди ивент има во ГАЛЕРИЈАВА. http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4784концертhakfinThu, 15 Jul 2010 01:12:44 +0000 Имам големо задоволство со вас да споделам една супер среќна вест. Ла Кања, по неколку месеци неизвесна судбина, конечно повторно ќе биде отворена! И тоа, во Скопската Чаршија (хм, каде инаку), близу Дестан. По тој повод, во четврток 15-ти јули, со почеток од 21:00, во La Kaña ќе се ... Имам големо задоволство со вас да споделам една супер среќна вест. Ла Кања, по неколку месеци неизвесна судбина, конечно повторно ќе биде отворена! И тоа, во Скопската Чаршија (хм, каде инаку), близу Дестан. По тој повод, во четврток 15-ти јули, со почеток од 21:00, во La Kaña ќе се случи пригодна прослава. Од следната недела одговорните за локалот ќе продолжат (како што тоа беше случај и на старата локација) со токмење на интересна програма. http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4783вестиGwendolyneWed, 14 Jul 2010 14:17:38 +0000Основоположникот на она што се нарекува глич звук се враќа на сцената по големото разочарување од музичката индустрија и по десет годишна пауза. Marcus Popp или Oval е секако еден од најбитните артисти за она што денес го знаеме како експериментален електронски звук, поставувајќи ги основите на користењето на грешката на ...Основоположникот на она што се нарекува глич звук се враќа на сцената по големото разочарување од музичката индустрија и по десет годишна пауза. Marcus Popp или Oval е секако еден од најбитните артисти за она што денес го знаеме како експериментален електронски звук, поставувајќи ги основите на користењето на грешката на звукот како основен елемент за создавање (на неговата) музика, она што подоцна се нарече глич. Користејќи го буквално скокањето на ЦД, создаде прекрасен комплексен органски звучен пејзаж кој резултираше во неколкуте албуми забележани на легендарниот електронски/глич лејбл Mille Plateaux, за подоцна тој потенцијал на звукот да го забележи и американскиот пост рок лејбл Thrill Jockey, кога Oval го доживува и својот сериозен брејктру. Наспроти тие изданија, каде дури и најсуптилната трака (Do While на пример) САМО ЗВУЧЕШЕ органски, по десет годишната контемплација, Popp донесува одлука пред себе дека конечно, за промена, неговата музика и навистина ќе биде органска, создавајќи “вистинска” музика. Што тоа и да значи... Меѓутоа без грижа. Oval се уште звучи како Oval иако целото ова издание е отсвирено со наводно конвенционални инструменти. Друга одлика на ова издание е што наспроти досегашната работа, овојпат Oval зазема сосема спротивен пристап. Наместо последните верзии на Mac овој пат користи стар евтин PC, а наспроти концептите и теоријата, хармонијата и мелодијата се основа за неговата музика, резултирајќи во акустична илузија или апстрактна електроника која се претопува во треперлива жива емоционална, но и динамична музика. Сите одредници кои до сега беа во функција на објаснување на современата музика како: програмирано или отсвирено, електронско или акустично, лаптоп или импровизација, по ова издание веќе не важат. Овој прекрасен и свеж камбек е само најава за она што следно треба да се појави од лабораторијата на Oval. Во исчекување и на неговиот албум. Оцена: 9.8/10 Артист: Oval Албум: Oh Датум на објава: 14 јуни 2010 Издавач: Thrill Jockey (Thrill 12.44) Track listing: 01. Hey 02. Hmmm 03. Grrr 04. Oh! 05. Kastell 06. Sediment 07. Featurette 08. Saas Fairy 09. Kastell 4 10. Kasko 11. Homesick 12. Tricot 13. Locria 14. Nonfiction 15. Happyend 2 Тони Димитров http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4782албумacidfakeMon, 12 Jul 2010 08:49:49 +0000 Фото изложба со наслов „Хуманитас“ на Александер Бајер од Швајцарија ќе биде отворена вечерва во 20 часот, во Музејот на град Скопје. Изложбата опфаќа портрети, а се занимава со причината и последицата во претставувањето на ликовите „Бесот е причината, личноста излегува на површина. Стравот е последицата, личноста се повлекува. Преку ... Фото изложба со наслов „Хуманитас“ на Александер Бајер од Швајцарија ќе биде отворена вечерва во 20 часот, во Музејот на град Скопје. Изложбата опфаќа портрети, а се занимава со причината и последицата во претставувањето на ликовите „Бесот е причината, личноста излегува на површина. Стравот е последицата, личноста се повлекува. Преку тој мој темен премин, може секој да се постави во средина на причината и последицата. Портретите се она што сме сите ние, луѓе без разлика од која раса сме или од кој пол, дали дебели, ниски, стари, млади, хендикепирани, трансексуалци итн. Колку повеќе се оградуваме од поделбиве, толку повеќе припаѓаме на еден пол - човечкиот пол и сите сме браќа и сестри“, вели авторот на фотографиите. За повеќе привју зирнете тука. http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4781вестиRantiThu, 08 Jul 2010 15:29:57 +0000 Алармираме за природата. По втор пат во Македонија се одржува фестивал на отворено. Добра рекламна кампања, многу дигање тензија, полно ветувања, а остварување како политичка партија во изборна кампања. Викендот од 25 до 27 Јуни во кампот Љубаништа се одржа во моментот единствениот фестивал под отворено небо конечно ... Алармираме за природата. По втор пат во Македонија се одржува фестивал на отворено. Добра рекламна кампања, многу дигање тензија, полно ветувања, а остварување како политичка партија во изборна кампања. Викендот од 25 до 27 Јуни во кампот Љубаништа се одржа во моментот единствениот фестивал под отворено небо конечно после 7-8 годишна пауза. Период во кој можеа да се осмислат сите работи, да се поправат старите грешки а воедно и да се воведат нови функционални работи. Фестивалската организација беше сиромашна. Не добивме ни 30 % од ветените работи на плакатите. Кампот затворен како полски резерват во времето на германците, цени дигнати до плафон, обезбедување максимално некултурно и под дифолт необразовано... Музичката програма беше просечна, па затоа ќе се задржам на на тоа. Три бини го красеа кампот, наполнети скроро до врв со бендови почнувајќи од 14 часот па се до доцните вечерни часови. Кој беше неуморен можеше да мантра на Денс стејџот кој работеше скоро по цели денови, со мала двочасовна пауза каде што на посетителите им овозможуваше да земат здив, малку храна, некој освежителен пијалок и се разбира кратко дремнување. Пристигнавме во петокот во раните утрински часови, за среќа сеуште не беше стигнат Аларм конвојот па можевме да избереме место каде да го поставиме шаторот, а имавме и доста време за одмарање до почетокот на фестивалот. Се сместивме, се почастивме со некој пијалок, се одморивме и кинисавме на Алтернативниот стејџ да го фатиме отворањето на фестивалот. Првиот ден имаше солидна програма, фестивалот го отворија Подземјето, а непосредно после нив настапи ѓевгелискиот состав Марас. Момците отсвиреа тотално професионално, и ја размрдаа помалку мрзеливата и стерилна публика. Искрено незнам зашто овој бенд имаше толку ран термин за настап, сигурен сум доколку имаа некој повечерен термин бендов ќе беа хајлајт на таа бина. Истиот ден на тој стејџ се истакнаа и Новиот Почеток кои имаа доста енергичен настап и The Glasses од Косово, за кој ми е многу криво што не ги фатив од почеток бидејќи момците ја распалија публиката до максимум со својот енергичен репертоар и строго професионален настап. Трчајќи меѓу овие два стејџа успеавме да го фатиме и отварањето на One – Main стејџот. Чест да го отворат ја имаа Љубојна кои се повеќе и повеќе се прифатени од публиката. Бенот звучеше светски. Меѓу другите бендови што ги видовме тој ден беа и Еue Cue, Letu shtuke кои имаа доста слаб настап, Слаткаристика кои ја здрмаа публиката до максимум, и успеаа да го направат она што не им успеа на ниеден бенд претходно, да ги натераат луѓето да пеат и играат, и се разбира ѕвездите на вечерта Суперхикс. Момците во збогатена постава буквално ја донесоа публиката до екстаза. Пеејќи, скокајки и врискајќи некаде околу 1 часот овој стејџ ја затвори својата програма, и лека полека се преселивме на Денс стејџот кој веќе беше загреан од настапот на битолската жонглерска група, па продолживме да ѕенѕаме во ритамот на Phobos Azazel. Некаде после неговиот настап се повлековме во шаторот и пробавме да фатиме малку сон за да имаме сила за сабајлето. Многу лошо поставениот стејџ кој беше буквално до нашите шатори ретко ни даваше мир, што од музика, што од залутани пешаци па така борбата со дремката до раните утрински часови беше неизбежна. Ден втори! Очекувањата беа најголеми, програмата беше најбогата, фативме добро време, се искапевме во Охридското езеро и се спремивме за музичко уживање. Рила имаше феноменален настап. Емоционално како и секогаш, успеа да допре до срцата на 50на посетители кои будно го следеа неговиот настап. Се упативме кон главната бина бидејќи беше време за настапот на Bernays Propaganda. Маестрално. Искрено, најдобриот сценски настап на фестивалот им припаѓа токму на овие момци. Високо професионални, тотално енергични, субверзивни, моќени и тотално екстатични. Се редеа песни од првиот и вториот албум кои публиката ги воспримаше во целост и ги враќаше како енергија која бенот ја примаше и ја користеше за да дадат уште повеќе од себе. Се чувствува стегнатоста кај бендот, се чувствува турнеата, светски поприфатените манири, се чувствува моќ на глобално силен бенд! Следеа Лет 3 кои по навика ја раздрмаа публиката со својот хумореска рок, кој будно беше проследен од целиот камп. Некаде после нивниот едночасовен концерт почнаа со настап диџеите од холандија, кои за жал мораа да настапат пред дваесетина луѓе, па така некаде околу 3 часот по полноќ принудно овој стејџ беше затворен. Некаде тука заврши и овогодишната приказна на Аларм за Природата. Сабајлечки кампот воошто не личеше природно. Да се надеваме дека догодина фестивалот ќе биде многу подобро осмислен а што е уште поважно и многу подобро реализиран. Фото галерија by Татјана Ранташа http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4780концертshroomieThu, 08 Jul 2010 10:59:05 +0000 Lior Shamriz е млад израелски режисер, кој живее и работи во Германија. Познат е по своите кратки филмови, а во последно време е забележан како интересен режисер на долгометражни филмови, како што е успешниот Saturn Returns , кој е всушност повод за ова интервју. ... Lior Shamriz е млад израелски режисер, кој живее и работи во Германија. Познат е по своите кратки филмови, а во последно време е забележан како интересен режисер на долгометражни филмови, како што е успешниот Saturn Returns , кој е всушност повод за ова интервју. Интересниот начин на инкорпорирање на разни уметнички пристапи во еден медиум, резултирајќи со чиста аудиовизуелна поезија е она што ме заинтригира кај овој режисер, и ме натера да се обидам да стапам во контакт со неги, и притоа да расчистам некои прашања. Навистина коректен човек, кој уредно одговараше на моите прашања, со чија помош ке дознаеме нешто повеќе за тоа колку малку е потребно да се создаде еден добар филм, и колку чувствата се битни во оваа професија. Plagij.at: Како прво, сакам да ти се заблагодарам за прифаќањето на поканата за ова интервју, притоа давајќи ми можност да разјаснам некои прашања кои ги имам после гледањето на твојот последен филм Saturn Returns. Ке го направиме ова интервју порелаксирано и полесно во форма на прашалник кои ти ке го одговараш без никакви притисоци, ок? Lior Shamriz: Tи благодарам многу за пишувањe текст во врска со Saturn Returns. Plagij.at: Кажи ми, која е идејата зад насловот на филмот? Која е поврзаноста помеѓу еден космички феномен и човекот? Lior Shamriz: Saturn Returns е назив во астрологијата за фаза на конфузија која се јавува на секои триесет години во животот на човекот. (што е еднакво на една Сатурн година околу сонцето). Насловот на филмот всушност дојде уште во претпродукцијата за филмот, откако еден пријател ми кажа за оваа појава, и јас сватив дека всушност многу добро се вклопува во сценариото, ликовите, како и во мојата возраст во тоа време. Главните ликови во Saturn Returns, Луси и Галиа се сретнуваат за време кога и двете се во период од животот кога се чувствуваат исклучени од тоа што можеби сакале да бидат, или што мислеле дека се.Луси влегува во оваа состојба на умот за време на филмот, додека Галиа веројатно влегла во периодот некаде пред почетокот на филмот. Ние(Imri Kahn- косценаристот и продуцент и јас) се обидувавме да претставиме во филмот како оваа состојба на умот се открива, играјки се со филмскиот јазик-дозволувајќи да се модулира за време на филмот, со цел да се дозволи на гледачот не само да посматра различни начини на гледање на животот, туку лично да ги искуси. Исто како на пример да гледаш филм на John Waters, или од друга страна филм на Bеrgman, или на Fasbinder, и секој филм дава одредена атмосфера, одредена перспектива на животот, одредена состојба на умот. Ние сакаме да прикажеме фаза во животот на личноста, каде времето изгледа како да е сопрено и старите вредности, или старата личност која тој/таа сакал/а да ја претстави на себеси изгледа дека ја изгубила својата моќ. За да ја претставиме оваа меланхолија, и да дозволиме на гледачот да ја доживее, одбравме да извлечеме од приказната некои од нејзините развојни точки. Дозволивме модулирачките карактери и промени во нивните меѓусебни односи да ја водат приказната, оставајќи му на гледачот простор да ги пополнува празнините. Plagij.at : Како што можеме да видиме во филмот, исто како и во твоите претходни проекти твојата идеја е создавање визуелен јазик исполнет со поезија и уметнички вредности. Колку е тешко да се сублимира сево ова во едно парче, и да се излезе со уметнички филм воден од поезија? Lior Shamriz: Ти благодарам многу за зборовите дека филмот е полн со поезија. Јас сакам да читам добра поезија, сметам дека поезијата е важна компонента за јас да имам добар живот, и исто така уживам кога користам поеми во моите филмови. Верувам дека една од моите цели како режисер е да создадам одредена визуелна алатка, виртуелна машина можеби, која ке му овозможи на гледачот да истражува во непознатото, и кога ке успее во тоа, да го вметне во начинот на кој го искусува животот. Не се согласувам со мислењето дека уметноста е алатка која само ја претставува реалноста, или пак ја дуплира. Верувам исто така дека успешните напори направени во оваа насока(на дулицирање на реалноста) се добри само тогаш кога искажуваат, некогаш сосема скриено, нешто повеќе од тоа самото. Во оваа смисла, заинтересиран сум за правење движечки слики кои се повеќе отколку следење на карактер, или карактери низ приказната. Така, се обидувам да користам различни типови на текст (било визуелен или вербален), кои се поврзани со субјектот за кој станува збор во филмот. Ова може исто така да значи само приказ на различни начини на режирање. Во Saturn Returns постои момент кога еден од главните ликови, Луси, спонтано чита извадок од поема (T.S Eliot's The Love Song of J. Alfred Prufrock, "Let Us Go Then, You And I…"). Интересно, овој момент беше прилично спонтан и во снимањето, односно првите делови од филмот беа направени со дозвола на актерите слободно да ги импровизираат своите дијалози и движења. Коавторот и копродуцент на филмот ги создаде ликовите и ситуациите поврзани со нив, и ние понекогаш само го “документиравме” нивното однесување. Chloe Griffin, која ја игра улогата на Луси одлучи во моментот да рецитира поема која ја научила во средно школо. За време на постпродукцијата, чувствувајќи дека поемата е поврзана со дејствието во филмот, секако и со ликот, одлучивме да го оставиме, дозволувајќи овој момент кои го имавме за време на снимањето да биде почувствуван од гледачите на филмот. Plagij.at: Кој е регуларниот буџет за твоите филмови, и дали сметаш дека буџетот е важен елемент во создавањето филмови? Lior Shamriz: Досега, буџетот бил навистина многу низок. Japan Japan беше направен без воопшто буџет, и без екипа- само мала MiniDV камера(единствениот трошок беше јавниот транспорт и сметката за оброк во ресторан, потребен за филмот) Saturn Returns беше направен со приватна донација од околу 2000 евра, но јас опремата ја позајмив од Уметничката академија во Берлин, каде што тогаш посетував часови. Постојат предности во работата без буџет, луѓето соработуваат или бидејќи се искрено заинтересирани или пак се навистина добри пријатели. Оттука, фактот што актерите не го сметаат снимањето за премногу сериозно, често е причина за да изгледаат поприродно на екранот. Како и да е, јас се обидувам да го подигнам продукциското ниво на моите филмови, што полека се случува, бидејќи ваквиот тип на снимање филмови има истотака многу ограничувања. Режисерите често се жалат дека кога работат “комерцијални” проекти, мораат да прават компромиси, продуцентот може да се вмеша, или пак тв станицата која дава пари. За жал, а и очигледно е дека исто така и кога не постои буџет за твојот филм, и ти си да речеме “индипендент”, повторно мораш да направиш компромиси. На пример, во однос на локациите во кои можеш да снимаш. Или пак бројот на деновите во кои можеш да снимаш. Дури и кога кадрите кои сакаш да ги снимиш се едноставни, ти сепак мораш да направиш компромис во однос на композицијата или пак содржината, бидејќи не можеш да си дозволиш екстра време, или да платиш за дозвола за снимање, да речеме во супермаркет. Сепак, за мене е интересно да работиш со “она што е веќе таму”, што верувам, ја збогатува сликата која ја гледате, и со искористување на се она што сметате дека е искористиво, како на пример луѓето во позадината, или пак рекламите на улиците вие всушност ја засилувате виталноста на сликите со импресија дека сте уловиле дел од реалноста. Plagij.at: Како што можеме да видиме во твоите филмови, центарот околу кого осцилират се табуата во општеството, како дрогата, хомосексуалноста, војните и слично. Од каде желбата за навлегување во овие прашања? Lior Shamriz: Лично јас, не ја сметам хомосексуалноста, дрогата, за жал и војната, за шокантни вредности кои ги додавам во моите филмови само како алатка за привлекување на вниманието. Јас сметам дека криењето теми, заради можната контроверзност е всушност поголема грешка која уметник може да ја направи, отколку да ги истражува. Во Japan Japan на пример, хомосексуалност е определбата на главниот актер, и порнографија и еротицизам се многу чести компоненти на нечија сексуалност. Затоа секс сцените се природна појава потребна за портретирање на созревањето на еден човек. Војната во овој дел на блискиот исток е присутна постојано, дури и кога не е на твојата улица, или пак кога одиш по набавки, или се среќаваш со пријателите. Таа е присутна во сите сегменти од човековиот живот. Така, имајќи ја во позадината на Japan Japan, како и на Saturn Returns, беше важно за мене да ја вметнам со цел постигнување реално портретирање на личностите во овие филмови. Plagij.at: Заедно со твојот последен филм Saturn Returns, излегоа и таканаречени “Сателит филмови”. Која е идејата зад овие, морам да кажам прилично апстрактни “филмови” кои патуваат заедно со Saturn Returns? Lior Shamriz: Сателит филмовите на Saturn Returns се три експериментални филмови кои ги направив, кој всушност се многу малку поврзани со темата на филмот. Во Return Return, филм кој беше претставен на Берлинскиот филмски фестивал, извадок од филмот беше забавен(1 минута во 26 минути) и измешан со саундтрак од аудиотекст од Caroline Bergvall од 2000, во кој таа ги чита првите три стиха од Пеколот на Данте. За мене ова е повеќе видеоклип за нејзиниот текст. Овие стихови се исто така прочитани во филмот, што истотака ги поврзува двата филма. Ritenuto е исто така забавен извадок од филмот. Овој пат, сцена со сонување, која се калеидоскопира во филмот, е успорена до ниво на бавно менувачки слики. Саундтракот е само песни, поп песни на англиски, француски, германски , португалски и хебрејски. Повеќето од нив се поврзани со поминувањето на времето, која е исто така една од темите во филмот. Titan е составен од снимка од планетата Сатурн и неговите сателити, направена од Cassiny проектот на Наса. Ме заинтиригира како овие lo-fi, скоро апстрактни снимки од планетата, изгледаат од една страна како апстрактни слики, и од друга страна го пренесуваат чувството како овие слики доаѓаат од некаде далеку, направени од релативно примитивна технологија. Во саундтракот Imri Kahn(коавторот и копродуцент на Saturn Returns) чита два дела од The Sirens Of Titan на Kurt Vonnegut. Причината која стои зад создавањето на овие филмови е верувањето дека филмот не е само театрално остваување, кое се одигрува во одредено време, на одредено место(кино), но е исто така некоја врста на личност. Во моментот кога е создаден, филмот станува дел од живиот свет. Исто како во комерцијален поглед, рекламирањето на Star Wars го зголемува впечатокот за она што Star Wars всушност е, така сакав да фо проширам наративниот Saturn Returns со три ненаративни “фусноти” Plagij.at: Каква е ситуацијата со Израелската кинематографија? Како што е познато ти живееш и работиш во Германија. Дали тоа значи дека можностите во Израел за млад режисер се многу мали? Lior Shamriz: Се трудам да не се дефинирам себеси на база на националност. Ја почитувам желбата на заедниците да се дефинираат како заедници, но националноста, национализмот и границите се друга приказна, и во моите очи, тажна приказна. За мене, само што се преселив од моето мало гратче Ашкелтон во Тел Авив, потоа од Тел Авив до Ерусалим и назад, се преселив во Берлин. Овде дојдов да студирам пред четири години, и тука останав, сега за сега. Можно е да правам филмови и во Израел. Можно е да правам филмови било каде. Сакам мир и отвореност. И иако постои многу дискриминација во европа, и чудна опсесија со генеологија во овој дел од континентот, германската лузна од национал-социализмот ја прави атмосферата овде малку по критичка кон националната гордост, што верувам е позитивна работа. Моментално, уживам во релативната отвореност на овој град, донекаде претставува своевиден интернационален центар(посакувам да беше уште по интернационален и отворен). Помага фактот што градот е релативно евтин, и овде поголеми се можностите да пронајдеш финансирање на некој проект отколку во Израел, така што можам да се сконцентрирам на работата. Plagij.at: Кои се филмовите, или пак режисерите кои извршиле влијание врз твоите филмови, дури и врз твојот живот? Lior Shamriz: Па, повеќе би го одговорил ова прашање во врска со мојот живот, а не со мојата работа, бидејќи се надевам тоа ке го направи овој одговор помалку претенциозен. Ги сакам филмовите на Fassbinder. Го сакам италијанскиот нео-реализам и пост нео-реализам(како Antonioni и Pasolini). Ги сакам и филмовите на Tarkovsky, Cassavetes. Сите овие имале големо влијание на мене кога бев во доцните тинејџерски години. Сакам да гледам добра американска мелодрама (Stella Dallas на Vidor, Camille на Cukor). Уживам да гледам филмови на Uzo, Kiarostami, Kubrick. Plagij.at: За крај, благодарам уште еднаш на разговорот, и доколку би сакал нешто да споделиш со читателите на Плагијат, за себе, за твоите идни проекти и тн, некој вид на close up на ова интервју. Lior Shamriz: Ти благодарам тебе! Во моментов завршувам со постпродукцијата на едночасовен филм насловен “Mirrors for Princes”, во кој се работи за вдовец и неговиот син. Таткото во еден момент му вели на синот: Се што сакаш да правиш е играње и пеење, но животот не е игра и песна цело време..” Се надевам ке биде готов наскоро. Сателит филмовите може да се погледнат на овој линк Дел од проектите на Lior Shamriz овде http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4779интервјуTrajkovskiThu, 08 Jul 2010 00:39:12 +0000 Во 1967 година, Френк Синатра се спријателува со Бразилскиот пејач, пијанист, гитарист, композитор и текстописец Антонио Карлос Жобим за да сними албум со господарот на Bossa Nova-та. Нивната прва соработка резултира со издавањето на албумот Francis Albert Sinatra/Antonio Carlos Jobim. Синатра и Жобим го започнуваат снимањето во Hollywood Western ... Во 1967 година, Френк Синатра се спријателува со Бразилскиот пејач, пијанист, гитарист, композитор и текстописец Антонио Карлос Жобим за да сними албум со господарот на Bossa Nova-та. Нивната прва соработка резултира со издавањето на албумот Francis Albert Sinatra/Antonio Carlos Jobim. Синатра и Жобим го започнуваат снимањето во Hollywood Western Recorders кое трае 3 ноќи, од 30 Јануари до 1 Февруари, 1967. Снимањата на Синатра со Жобим претставуваат негови најдобри остварувања од 60-тите години. Тука пејачот сам се предизвикува да пее во нов идиом, а неговиот мек и тивок вокал е меѓу најсензуалните и романтични вокали. Релаксирачкиот и свингерски стил на Синатра природно се вклопува во секси и хармонично софистицираните композиции на Жобим, а изборот на Клаус Огелман за диригент заедно со перкусионистот Дом Ум Ромао успеваат да најдат природен спој со уникатното џезерско изразување на пејачот. Со издавањето на овој албум во 1967 година во САД, Антонио Карлос Жобим го приближува Bossa Nova битот до Френк Синатра, создавајќи сјајна колекција на песни по барање на Pop, Easy Listening, Bossa Nova и Lounge обожавателите. Иако тие двајца претставуваат два силни музички карактери, сепак си дозволуваат доволно простор еден на друг. Величествениот глас на Синатра лебди над едноставниот, а сепак ефективен латино ритам на Жобим. Апсолутно неодоливо. Од сесијата произлегле 10 песни вклучувајќи ги класиците: “The Girl From Impanema” плус “Dindi,” “How Insensitive” “Quiet Nights of Quiet Stars” и шест други. По предлог на Жобим, Синатра тука го снимил и дуетот со својата ќерка Ненси за песната “Something Stupid” која ќе биде број 1 на музичките листи. Две години подоцна, Синатра и Жобим се враќаат во Western Recorders да снимаат уште 10 нови Bossa Nova песни. Сите песни биле напишани од Жобим или на некои се јавува како коавтор. После 3 ноќи албумот е спакуван и спремен за издавање кон крајот на 1969 година. 40 години подоцна, аеродромот во Рио де Жанеиро е именуван Антонио Карлос Жобим Интернационал, а Американска поштенска марка е направена во чест на Френк Синатра. Оцена: 10 Артист: Френк Синатра, Антонио Карлос Жобим Албум: Francis Albert Sinatra/Antonio Carlos Jobim Датум на објава: Февруари 1967 Издавач: Hollywood Western Recorders Track listing: 1. The Girl from Ipanema 2. Dindi 3. Change Partners 4. Quiet Nights of Quiet Stars 5. Meditation 6. If You Never Come to Me 7. How Insensitive 8. I Concentrate on You 9. Baubles, Bangles and Beads 10.Once I Loved http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4778албумIvica LeoWed, 07 Jul 2010 10:50:31 +0000Во рамките на неговата светска турнеја, Греми номинираниот диџеј на 1ви август настапува во Охрид на Грин Бич фестивалот, и тоа на специјално дизајнираната плажа Парк. Paul Van Dyk ќе ги почести Охриѓани и многубројните гости во Охрид со свој неколкучасовен сет. Тој е водечки светски диџеј, музичар и продуцент. Единствен ...Во рамките на неговата светска турнеја, Греми номинираниот диџеј на 1ви август настапува во Охрид на Грин Бич фестивалот, и тоа на специјално дизајнираната плажа Парк. Paul Van Dyk ќе ги почести Охриѓани и многубројните гости во Охрид со свој неколкучасовен сет. Тој е водечки светски диџеј, музичар и продуцент. Единствен е по фактот што од 1998ма година секогаш се наоѓа во Топ 10 листата на најдобрите светски диџеи, добивајќи ги ласкавите титули Best International DJ, Man of the year, Leader of the Trance Nation, America’s Favorite DJ, DJ Mag No 1 DJ, Best Producer Award, Best record label, Best album by trance awards... и многу други. Неговата листа вклучува и соработки со имиња како Џастин Тимберлејк, Дејвид Брн, У2 и Депеш мод. Paul van Dyk доаѓа во Македонија во организација на Lithium Records и Octopussy Entertainment. Цена на билети: 700 денари - happy day (14 Јули) 800 денари - секој нареден ден 900 денари - на врата Продажни места: ПРОДАЖНИ МЕСТА ВО СКОПЈЕ: ЈУГОТОН, РОЗЕ ВЕРО 2, КАМАРАД РАМСТОР, TOBACCO TOGETHER САЛОНИ, КРАНГО TOBACCO, ЗМИЈА, LIVING ROOM, КРУГ, HAPPY, TREND, BASTION. ПРОДАЖНИ МЕСТА ВО ОХРИД: OBJECTIF LOUNGE BAR, CAFE BAR LIQUID, СУВО ПИПЕРЧЕ.http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4777вестиBarrufetWed, 07 Jul 2010 08:32:45 +0000 Македонската етикета Филтер со своето дваесет и прво издание се зацврстува како стабилна издавачка сила на меѓународниот музички пазар. За разлика од претходните дваесет изданија на кои се појавуваа нови продуценти или музичари во подем, нивната најнова објава ја потпишуваат етаблирани музички ѕвезди со огромно искуство и богата кариера зад ... Македонската етикета Филтер со своето дваесет и прво издание се зацврстува како стабилна издавачка сила на меѓународниот музички пазар. За разлика од претходните дваесет изданија на кои се појавуваа нови продуценти или музичари во подем, нивната најнова објава ја потпишуваат етаблирани музички ѕвезди со огромно искуство и богата кариера зад себе. Kristian “Alpha” Townsend и Darren “Decoder” Beale се вбројуваат меѓу пионерите на електронската музичка сцена, а заслужни се и за дефинирањето на дел од тн. „бристолски“ звук. Покрај нивните соло кариери, музичката јавност ги познава и како членови на исклучително успешната група Kosheen, а во последниве неколку години актуелни се и со брејкбит проектот Ways And Means. Akasha FX е нивниот најнов проект што претставува храбар исчекор во нов музички израз и е резултат на желбата да направат нешто сосема поинакво од она што го создавале досега. Петте песни на ова EP по својот квалитет се задржуваат во рамките на модерната бристолска продукција, но притоа ги кршат сите правила на жанровите до кои се допираат. Заедничка особина на сите пет песни се разорните бас линии и несомнените влијанија од даб музиката. Но, многу е тешко да се опише длабочината на атмосферата што овие песни ја создаваат, затоа што тие функционираат на речиси потсвесно ниво. Некои музички критичари веќе се обидуваат да го одредат жанрот на кој му припаѓа „Without Limits”. Дабстеп? Трип-Хоп? Лефтфилд? Не, не и никако не. Музиката на ова издание заслужува многу поголемо внимание од рутинско класифицирање во жанровски фиоки. Затоа ослободете го вашиот ум и слушнете ги Akasha FX. Веднаш ќе ви стане јасно за што зборуваме. Without Limits EP на Akasha FX ќе се појави во продажба на 19 јули преку сите позначајни дигитални музички сервиси во светот. Akasha FX – Without Limits EP (FILTER021) 1. Without Limits 2. True Self 3. Stars feat. Frances Mary 4. Conscious feat. Jnr Blind 5. Without Limits (Akasha Breaks Fest Mix) http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4776вестиRantiTue, 06 Jul 2010 14:02:48 +0000