http://www.plagij.at/бор во македонската интернет шумаmkhttp://www.plagij.at/rss/rss.xmlЗелката, некои веројатно се сеќаваат, има кошули триста, слично како и музиката на шкотската инди-петорка, Frightened Rabbit. Малиот бенд од Селкирк, што пишува песни со големо срце, нема окупаторски наметлив стил. Не оти е лошо и погрешно кога групите бескрупулозно се пикаат в лице не оставајќи простор освен за една работа ...Зелката, некои веројатно се сеќаваат, има кошули триста, слично како и музиката на шкотската инди-петорка, Frightened Rabbit. Малиот бенд од Селкирк, што пишува песни со големо срце, нема окупаторски наметлив стил. Не оти е лошо и погрешно кога групите бескрупулозно се пикаат в лице не оставајќи простор освен за една работа - да ги преслушате. Ама тоа не е природна средина за сите. Да беше, панкот, оној исконскиот, ќе командуваше со топ-листите, а не Бијонсе и Џеј-Зи. За составот што зад себе ги има албумите Sing the Greys од 2006 и The Midnight Organ Fight од 2008 година, најпријатен амбиент е кога имаат шанса со слушателот трпеливо да ја развиваат взаемната врска и комуникација. Основите за тоа, секако, се наоѓаат во музиката што ја создаваат, а The Winter of Mixed Drinks е новиот, трет, пример во нивната кариера со кој пак подвлекуваат дека не се група што се голта како фастфуд-бургер во мугрите по некоја бурна, токсично аклохолизирана, вечер. Седмица и на најфуриозен вегетаријанец може да му се причини како логичен чекор по неколку опасни кркорења на цревата во пет часот наутро, ама Frightened Rabbit не е оброк што секој своеволно би го консумирал. Стилот на оваа талентирана петорка е мрачен над просекот на инди-бендовите, стрплив преку прагот на современата толеранција, искрен само како што изгледа може да излезе од креативната фабрика на хајлендерските музичари. The Winter of Mixed Drinks не цели кон човечките романтични јадови или други секојдневни маки на начин типичен за состави како Portishead или Radiohead. Не се - до толку - задоволни со сопствениот очај. Знаат да го врамнотежат со весела иронија (но не и со цинизам), да ја свртат вагата кон најхуманата идеја - надежта, без разлика колку е мала. Зелките што имаат кошули триста тука исполнуваат клучна ролја. Frightened Rabbit на новиот албум строго не се држи до структурата рефрен-строфа-рефрен, туку повеќе на редењето звуци, мелодии и хармонии што експлодираат со емотивна кулминација во речиси секоја нумера. Крајно пост-рокерски-пристап надграден со одлични запаметливи поп-решенија. Сингловите Swim Until You Can't See Land и Nothing Like You, заедно со Living In Colour се држат до поедноставната, рокерска, шема, но дури и тие се прашума од тонови што изискуваат истражување. Концептот на бендот, сепак, е отворено албумски, односно ја фаворизира целината за сметка на индивидуалните нумери. Тешко е да се оцени, но вака лаички, фановски слушано, материјалов оддава впечаток дека без мака може да се преведе и во вид на модерна свита со класична музика отсвирена од масивен оркестар. И вака се слушаат жичаните инструменти, но и покрај тоа, изданието е рокерско, со евидентни фолк и поп-влијанија. Спојот е чудно, специфично меланхолично изведен, но затоа и функционира. Освен делумно и значително помрачно кај колегите по лејбл, The Twilight Sad, тоа што Frightened Rabbit го прави нема пандан на денешнава инди-сцена. The Winter of Mixed Drinks е помалку ефективен од The Midnight Organ Fight, својот претходник, но неговиот коктел од звуци ни најмалку не буди измешани чувства за квалитетот на песните и албумот како целина. На ваква доследност на три изданија за само четири години треба секој да симне капа, а разбирливо ќе биде и доколку љубомори. Оцена: 7.5/10 Артист: Frightened Rabbit Албум: The Winter of Mixed Drinks Датум на објава: 1 март 2010 Продуцент: Питер Катис Издавач: Fat Cat Track listing: 1. Things - 4:26 2. Swim Until You Can't See Land - 4:19 3. The Loneliness and the Scream - 4:09 4. The Wrestle - 4:00 5. Skip the Youth - 6:18 6. Nothing Like You - 3:03 7. Man/Bag of Sand - 2:26 8. FootShooter - 4:13 9. Not Miserable - 4:12 10. Living In Colour - 3:46 11. Yes, I Would - 4:37http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4523албумSazdoWed, 10 Mar 2010 10:42:08 +0000 „СНЕГ“ Режија: Аида Беговиќ Земја: Босна и Херцеговина, Германија, Франција, Иран Улоги: Зана Марјановиќ, Јасна Бери, Емир Хаџихафизбеговиќ „Снегот не паѓа за да ги прекрие ридовите, туку за да може секоја ѕверка да остави трага.“ Режисерката Аида Бегиќ ја одбра оваа поговорка за да претстави својот филм во Кан, каде ... „СНЕГ“ Режија: Аида Беговиќ Земја: Босна и Херцеговина, Германија, Франција, Иран Улоги: Зана Марјановиќ, Јасна Бери, Емир Хаџихафизбеговиќ „Снегот не паѓа за да ги прекрие ридовите, туку за да може секоја ѕверка да остави трага.“ Режисерката Аида Бегиќ ја одбра оваа поговорка за да претстави својот филм во Кан, каде „Снег“ ја доби наградата на филмските критичари (Critics' Week Grand Prize) во 2008 година. Овој филм се занимава со темата која ретко се среќава во филмовите за војната, а тоа се последиците, особено на преживеаните. Дејството е сместено во малото планинско село Славно, во 1997, само две години по завршувањето на војната во Босна, во сенката на опасноста од минските полиња и надежта дека ќе се појави некој од исчезнатите. Надежта, како што вели протагонистката Алма, можеби не е план, но во секој случај е подобра од резигнираноста и бегството. Таа се обидува да отпочне мал бизнис со овошје, во село во кое со исклучок на еден старец и едно трауматизирано момче, нема ниту еден останат маж. „Снег“ не е „женски“ филм, иако е индикативно отсуството на мажите, исто како што не е ниту воен филм, иако војната сèуште е присутна на лицата на преживеаните. Овој филм ни нуди ретка можност да ја доживеме Босна, без да нè оптеретува со компликациите од постДејтонската балканизација. Филмот ќе можете да го погледнете во кино Фросина од 11 до 13. март, со почеток во 20:00 часот. Билетите за филмот можат да се купат на касата на Младинскиот културен центар, по цена од 60 денари. http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4522вестиRantiWed, 10 Mar 2010 00:49:37 +0000 По десет годишна апстиненција од снимање студиски материјал, односно десет години по излегувањето на Lovers Rock, Шаде се враќа на сцената со Solgier of Love. Иако сè уште не користиме летечки автомобили, ниту пак користиме телепатија како средство за комуникација, доста работи се промениja во светот изминава деценија, ... По десет годишна апстиненција од снимање студиски материјал, односно десет години по излегувањето на Lovers Rock, Шаде се враќа на сцената со Solgier of Love. Иако сè уште не користиме летечки автомобили, ниту пак користиме телепатија како средство за комуникација, доста работи се промениja во светот изминава деценија, промени на кои ни музиката не е имуна. Па така, враќањето на Шаде може да се сведе на две сценарија. Или ќе дојде и ќе се обиде да ни се додвори со несмасно изведени финти, како чичко што сака да се доближи до младите внуци, па излегува смешен. Или ќе си биде тоа што е, па кој сака, нека повели. За среќа, Шаде го избира вториот, помудар пат. Веќе познатата формула е нејзиниот неодолив, мек како кашмир глас, во придружба на суптилни тонови кои откриваат длабоки емоции. The moon and the sky за почеток. Песна за помината, но не и надмината љубовна приказна. Насловот на албумот, а и содржината на оваа песна јасно укажуваат на тоа дека остатокот од албумот ќе биде запис за рушевините што емоциите ги оставаат зад себе. Soldier of love, милинатната насловна песна ја прикажува цврстата, истрајна страна на карактерот на човек кој минува низ емотивна криза. Со војничи, мрачен ритам, и решителноста на пејачката да оди во бој. Но таа истрајност е брзо побиена од јадовната Morning Bird. Со нежно, мелодраматично пијано и глас кој говори, небаре на работ на свеста... How could you /You are the river/Pour out of this life.... Почетното трио песни е солидно отворање. Емотивно набиени балади кои прогонуваат. Но, потоа доаѓа Babyfather: We were waiting for the bus/No-one much around but us... Молам, Шаде? Да не настанала некаква збрка, па песнава по грешка се нашла тука? Чуден е преминот од огномет на чувства кон нешто што наликува на неснимена песна на TLC. Движејќи се кроце кон средината на албумот, веселите тонови и решителноста од насловната песна како да се губат и сè поизразена е меланхолијата, туробни тонови и текстови кои иако на површината се полни со себеохрабрување, длабоко кријат неизлечива горчина. Горчина која кулминира со I know nothing so /So bring me home /Put me on a plate with petals and a fire /And send me out to sea /Turn my angry sword against my heart /And let me free... Ваквата замореност од бојното поле на љубовта доминира во голем дел од албумот. Некогаш успева да го зграби вниманието и да ја разбранува душата, но некогаш станува досадно, а како последица на тоа копчето next станува неодоливо. Како и да е, Шаде, со своите 50 лета, направила солиден албум, со квалитетни нумери, кои можеби нема да се најдат на врвот на хит листите, но ќе се вртаат по анонимни плеери ширум светот. Оцена: 7/10 Артист: Sade Албум: Soldier of Love Датум на објава: 5 февруари 2010 Издавач: Sony Track listing: 1. The Moon And The Sky 2. Soldier Of Love 3. Morning Bird 4. Baby Father 5. Long Hard Road 6. Be That Easy 7. Bring Me Home 8. In Another Time 9. Skin 10. The Safest Placehttp://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4521албумGwendolyneTue, 09 Mar 2010 22:05:04 +0000 Што прави акумулирање на минати правци. Прави како и секогаш еден доста интересен склоп на музика. Како и самата Америка што е склоп на повеќе култури веќе сплотени во една сојузничка сила. Музиката го покажува истото, кога ќе се земат влијанија од британската сцена како Морисеј, Битлси, Кукс а сепак ... Што прави акумулирање на минати правци. Прави како и секогаш еден доста интересен склоп на музика. Како и самата Америка што е склоп на повеќе култури веќе сплотени во една сојузничка сила. Музиката го покажува истото, кога ќе се земат влијанија од британската сцена како Морисеј, Битлси, Кукс а сепак бендот да живее и твори денес во Лос Анџелес и плус на сето тоа ги додадеме и американските влијанија од тоа па и од поодминато време убаво измешаме добиваме бенд што свири алтернативен американски Бритпоп, бенд што се вика The Idyllists. Петчлениот состав кој Sunny страната на California неможел подобро да ја претстави. Албумот наречен по нив самите, го издадоа преку Myspace и го нудат бесплатно за симнување токму од оваа социјална мрежа. Можеби не толку инвентивни и експериментални како што би очекувале денес по сите случувања во последнава декада. Наместо тоа нивниот звук носи ведрина и свежина со секој изминат момент во ова 38 минутно флешбековско музицирање. Во град познат по гангстерските активности и таа мрачна и препукувачка рап музика на предградијата. Ова парче музика е Мала Британија во Америка баш во духот на едно минато време. На прагот сме на нова декада а бендови како The Idyllists и уште неколку други сеуште не навраќаат на едно време и не учат дека музиката како и уметноста нема стриктни временски граници и дека фино склопена музика може и те како да биде безвременска. Со пиано звуци како што би ни отсвирел Jerry Lee Lewis протпратени со лесни акорди и фин ритам The Idyllists нудат буквално бесплатно враќање во музичкото минато. Официјална Страна Facebook Страна Оцена: 6.5/10 Артист: The Idyllists Албум:The Idyllists Датум на објава: 9 Фебруари 2010 Издавач:Talking Bird Tracklist: 1. Honey Please (Say Goodbye For Me) 2. Empire State 3. Sweet Loretta 4. Let's Fly Away 5. The Dreamers 6. Pacific Coast Highway Blues 7. Come On Home 8. Crowded Room 9. Butterflies 10. Lovers & Fighters 11. Hello 4th Streethttp://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4520албумKaranfiloffTue, 09 Mar 2010 19:19:35 +0000Оваа среда, со почеток од 20:30, во Галерија 7, (Стара Чаршија) ќе се одржи проекција на филмот Zeitgeist Addendum. Zeitgeist Addendum e филм што го открива вистинскиот начин како функционира светот денес, упатува остра критика на сегашниот монетарен систем и ги потенцира проблемите и последиците од финансиската добивка. Zeitgeist Movement Macedonia ...Оваа среда, со почеток од 20:30, во Галерија 7, (Стара Чаршија) ќе се одржи проекција на филмот Zeitgeist Addendum. Zeitgeist Addendum e филм што го открива вистинскиот начин како функционира светот денес, упатува остра критика на сегашниот монетарен систем и ги потенцира проблемите и последиците од финансиската добивка. Zeitgeist Movement Macedonia e непартиско, нерелигиско и непрофитно движење,со основа земена од поентата на филмот Zeitgeist Addendum. Постои 3 месеци,за разлика од глобалното движење кое постои 2 години. http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4519вестиGwendolyneTue, 09 Mar 2010 16:03:50 +0000Понекогаш е потребно да се случи една драстична, драматична промена, за работите да тргнат напред. Слично ко давање жртва. Ова често се случува во музичкиот свет. Заминувањето на влијателни членови од колективот некогаш значи и чекор напред. Нормално, бидејќи се мора да биде црно или бело, некогаш значи и неколку чекори ...Понекогаш е потребно да се случи една драстична, драматична промена, за работите да тргнат напред. Слично ко давање жртва. Ова често се случува во музичкиот свет. Заминувањето на влијателни членови од колективот некогаш значи и чекор напред. Нормално, бидејќи се мора да биде црно или бело, некогаш значи и неколку чекори наназад. Често пак, по губењето на своето јадро, останатите членови едноставно немаат сили (креативност) да продолжат понатаму. Меѓутоа, оние кои имаат јака волја да продолжат понатаму, успеваат во својата намера. Таков е случајот и со американскиот бенд The Bled. Губејќи тројца од основачите, вокалот James Munoz и гитаристот Jeremy Talley немаа намера да прекинат, па со додавањето на новите три члена, воедно и големи фанови на бендот, успеваат во креирањето на албум кој ги носи во една поразлична насока, но успева да го задржи сензибилитетот на бендот присутен и на претходните албуми. Покрај низата не баш фини работи кои им се случија по издавањето на претходниот албум Silent Treatment, The Bled добија и “отказ” од Vagrant Records, издавачот кој на некој начин е “задолжен” за ваквите модерни хардкор-металкор бендови. Заминувањето на тројца од оригиналната постава им дало на Munoz и Talley многу поголема креативна слобода да прават што сакаат на новиот албум. На новиот албум на бендот, Heat Fetish се покажува дека тие се оние кои го водат циркусот. Веројатно поради другите морале да ја потиснуваат својата по брутална страна која е повеќе застапена на деби-изданието, па затоа биле принудени да ја аплицираат прилично искористената пост-хардкор формула на своите претходни изданија. Но конечно ги добиваат своите скоро 40 минути. And they are having fun with it! Heat Fetish во кратки црти може да се објасни како некој микс од нивното деби издание Pass The Flask, заедно со трагите од пост-хардкорот кој останал во бендот. Но не е така. Албумот всушност не носи никакви нови откритија за металкор-хардкор музиката, туку се држи до стандардната формула, но сепак го има печатот на The Bled, кој можеби ќе им го донесе она што во текот на целата кариера бендот го посакува: бришењето на споредбата со Every Time I Die. И иако на моменти Heat Fetish ќе ви звучи слично на реднек-металкор стилот на ETID, воопшто не е така. Навраќањето на Pass The Flask е очигледно, но сега со далеку подобро музицирање. Влијанијата од Dillinger Escape Plan се вмешуваат токму на ова поле. Интересните mathcore влијанија The Bled одлично ги употребиле на Night Errors, делови од Smoke Breaks и на уште неколку места. Духот на претходните албуми сеуште се чувствува во на пример Need New Conspirators, Meet Me In The Bone Orchard, додека на остатокот од албумот е оној типичен металкор од поновата генерација, кај The Bled малку поразличен од стандардот. Од една страна, навраќањето на корените и режење гитари ќе биде огромен чекор напред за бендот. Од друга страна, типичниот металкор-хардкор амалгам, во исто време е пукање во нога и зацелување на раната. Создава болка но и задоволство. За мене албумот не претставува никакво револуционерно искуство, но е искрен албум. The Bled сакаат да го свират она што е прикажано на Heat Fetish. И поради тоа, мора да им се покаже респект на момците. Најголемиот дел од публиката ќе бид езадоволна. Изгледа во целиот расплет на настаните, најголем губитник е Vagrant. Оцена: 7/10 Артист: The Bled Албум: Heat Fetish Датум на објава: 9 Март, 2010 Продуцент: Fernando "Nando" Rivas Издавач: Rise Records Tracklisting: 1. Devolver 2. Mouthbreather 3. Running Through Walls 4. Smoke Breaks 5. Need New Conspirators 6. Shouting Fire in a Crowded Room 7. Needs 8. Meet Me in the Bone Orchard 9. Crowbait 10. When Exiting Your Vehicle 11. Night Errors 12. Crawling Home http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4518албумNaumTue, 09 Mar 2010 13:44:22 +0000 Liars во поголемиот дел од својата кариера, не успеаа или воопшто не сакаа да формираат специфичен звук или да се пронајдат себеси во некој веќе дефиниран стил. Тие претпочитаат да ги истражуваат сите оние работи кои ги интересираат и затоа секој нивни албум претставува нова звучна авантура. Angus Andrew, фронтменот на ... Liars во поголемиот дел од својата кариера, не успеаа или воопшто не сакаа да формираат специфичен звук или да се пронајдат себеси во некој веќе дефиниран стил. Тие претпочитаат да ги истражуваат сите оние работи кои ги интересираат и затоа секој нивни албум претставува нова звучна авантура. Angus Andrew, фронтменот на Liars, инспирацијата за последното бендовско остварување ја црпи од ликовите кои тој ги среќавал во клубот во близина на неговиот апартман. Ликови кои воопшто не се вклопуваат во ширум распространетата приказната за Los Angeles. Местото кое навидум зрачи со оптимизам и нуди поволни можности. Токму контрастот помеѓу насилството на кое тој секојдневно налетувал и слатките приказни за градот на ангелите се главната тема на Sisterworld. Sisterworld е голем албум. Албум кој се вклопува во репутацијата која го следи овој бенд, бенд кој сака да ризикува. Тој е еден од најгрубите, најпаметните и најнеобичните албуми кои ќе ги преслушате оваа година. Сепак, да расчистиме уште од старт. Sisterworld не е само уште една колекција на агресивни звучни бранови. Тој е звук на фрустрација и бес. Бруталност која е неверојатно нежна. Грдо кое удира во убавото и создава прекрасен неред. Sisterworld е изграден врз носечки делови кои се спротиставуваат едни на други, при тоа креирајќи неверојатна тензија и искри. Па така, секоја од песните прикажува различен елемент од Los Angeles. Scissor без сомнеж е водечката песна на Sisterworld. Тактичка, вешто изработена и привлечна. Liars веројатно не можеа ни да посакаат подобар вовед, за момент подоцна да навлезат длабоко преку остатокот од албумот и да ја раздробат навидум спокојната атмосфера. Бај д веј, никако немој да го пропуштите генијалниот видео запис за оваа тема. Со својата впечатливост Scarecrows on a Killer Slant е уште еден хајлајт на овој албум. Жестока рокачина, песна напукана со адреналин, текст кој носи обвинување и гнев во себе. Scarecrows on a Killer Slant е навистина моќно парче кое е директна последица на едно убиство, чиј очевидец бил токму Andrew. We should take the creeps out at night, drag them incomplete by their ears. We should nail their thoughts to the wall, stand them in the street with a gun and kill them all! Sisterworld промовира некои нови елементи во звучната слика на Liars. За прв пат на некој нивни албум забележуваме труба, а новите аранжмани им даваат длабочина и структура на нивните смели композиции. Бучните експлозии кои беа карактеристика на нивната претходна работа сега се минато. Истото важи и за ритамот кој го среќававме на претходните изданија на Liars. Редок, епски, еклектичен и на моменти оптимистички, Sisterworld е многу поприфатлив за публиката, но од друга страна е неверојатно бизарен. По преслушувањето на Sisterworld, сигурен сум дека уште долго во главата ќе ви одѕвонува едно прашање: Како е можно да се чувствуваме толку спокојно, кога ќе го земеме во предвид сето она со кое се соочуваме и сето она што ни се случува? Не, ниту јас немам одговор на ова прашање. Оцена: 9/10 Артист: Liars Албум: Sisterworld Датум на објава: 9 март 2010 Продуцент: Liars Издавач: Mute Records Track listing: 1. Scissor - 3:37 2. No Barrier Fun - 2:57 3. Here Comes All the People - 3:27 4. Drip - 4:14 5. Scarecrows on a Killer Slant - 4:13 6. I Still Can See an Outside World - 3:13 7. Proud Evolution - 5:03 8. Drop Dead - 3:35 9. The Overachievers - 3:14 10. Goodnight Everything - 4:32 11. Too Much, Too Much - 3:58 http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4517албумBarrufetMon, 08 Mar 2010 23:41:57 +0000 По гостувањето на јапонскиот квартет Mono, на обострано задоволство, соработката помеѓу Младинскиот културен центар во Скопје и Плагиј.ат продолжува. Следува гостување на уште еден возбудлив бенд, чиј настап дефинитивно нема да ве остави рамнодушни. Среќни сме што можеме да го најавиме концертот на хрватскиот музички состав Pips, Chips & Videoclips ... По гостувањето на јапонскиот квартет Mono, на обострано задоволство, соработката помеѓу Младинскиот културен центар во Скопје и Плагиј.ат продолжува. Следува гостување на уште еден возбудлив бенд, чиј настап дефинитивно нема да ве остави рамнодушни. Среќни сме што можеме да го најавиме концертот на хрватскиот музички состав Pips, Chips & Videoclips кој ќе се случи на 09.04.2010 во денсинг салата во МКЦ. Воедно, ова ќе биде одличен повод за светска премиера на новото озвучување и осветлување во Младинскиот културен центар. Почетокот на настанот ќе биде во 21.30 часот, а цената на влезниците е 200 денари во периодот од 15.03 до 22.03., 300 денари од 23.03. до 08.04. и 400 денари на денот на концертот. Влезниците ќе може да се набават на билетарата во Младинскиот културен центар или да се резервираат на bileti@mkc.mk. Концертот на Pips, Chips & Videoclips е дел од off програмата на првиот креативен фестивал за велосипеди - Велофест. Балканската музичка сцена не може да се пофали со голем број бендови што имаат успешна кариера надвор од регионот, но Pips, Chips & Videoclips веќе 18 години работат во Хрватска и свират во Германија, Ирска и во Велика Британија. Важат за единствена појава на домашната сцена, во исто време стилски разнолични, тематски провокативни и визуелно атрактивни - претставуваат вистински пример на модерен поп-состав. Во својата долгогодишна кариера, имаат издадено шест студиски албуми: Shimpoo Pimpoo (1993), Dernjava (1995), Fred Astaire (1997), Bog (1999), Drveće i rijeke (2003) и Pjesme za gladijatore (2007). На последните два, Pips, Chips & Videoclips остварија исклучително значајна соработка со Dave Fridmann, човекот чиј потпис стои на плочите на Mercury Rev, The Flaming Lips, Mogwai, Sigur Rós и многу други. Fridmann е избран за еден од 100-те звучни визионери на сите времиња според магазинот Mojo. Освојувачи се на огромен број на дискографски награди и важат за еден од најинвентивните хрватски состави. Кариерата на Pips, Chips & Videoclips доживува голем пресврт во моментот кога Фафенштајн едногласно е прогласен за митско место, а тие, дотогаш изгубените цицачи се метаморфозираат во Астронаути – убави, храбри и паметни спасители на Космосот. Така започнува мисијата Фафенштајн, најмистериозната и најдубиозната мисија во историјата на вселената. Добро е, тие конечно пристигнаа! Сега можеме да им оставиме да го “поправаат светот” како што знаат и умеат. И кога некогаш ќе ги видиш, патнику намернику, не се плаши да им пријдеш. PC&VC спејс шатлот го обиколува светот! http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4516вестиBarrufetMon, 08 Mar 2010 11:46:12 +0000 Доаѓаат од околијата на Манчестер, Мидлтон. Бенд оформен во 2006 од четворица маалски другари на кои индито им е при срце.По 2 години интезивно свирење и делумна разоткриеност од медиумите го објавуваат својот деби албум St.Jude. Продуциран од легендарниот продуцент Stephen Street, име кое стои зад Smiths, Blur и ... Доаѓаат од околијата на Манчестер, Мидлтон. Бенд оформен во 2006 од четворица маалски другари на кои индито им е при срце.По 2 години интезивно свирење и делумна разоткриеност од медиумите го објавуваат својот деби албум St.Jude. Продуциран од легендарниот продуцент Stephen Street, име кое стои зад Smiths, Blur и Morrissey и под закрила на Polydor склопија албум ала инди. Кога го слушате го имате она чувство како да е снимено се' во еден здив, во еден ден. По значителниот успех, и позајмување на нивните песни од страна на Morrissey на кој The Courteneers му се омилени, подоцна како им расте популарноста така нивни песни можат да се слушнат и на неколку видео игри и во неколку сериски филмови. Можеби преголемото медијско внимание кое го придобија во престојниот период се пресудни за тотално изменување на нивниот пристап.Со овој нивни албум Falcon на еден начин созреваат но не премногу успешно. Од типично англиско инди се претворија во бледа powerpop верзија на самите тие. Имплементираат и клавијатури што е една од ведрите точки во сиот овој склоп. Сето останато е бајато и преупотребувано.Дури и текстот е понаивен од претходникот, очекувавме нешто за доза посериозно но повеќе од љубовни песни и тука таму некоја песна за веселата страна на животот ништо посеризно нема. Фино преупотребувани звуци кои единствено добро лежат за во видео запис на MTV. Оцена: 5/10 Артист: The Courteneers Албум: Falcon Датум на објава: 25 Фебруари Издавач: Plydor Tracklist: 1."The Opener" 2."Take Over the World" 3."Cross My Heart & Hope to Fly" 4."You Overdid It Doll" 5."Lullaby" 6."Good Times Are Calling" 7."The Rest of the World Has Gone Home" 8."Sycophant" 9."Cameo Brooch" 10."Scratch Your Name Upon My Lips" 11."Last of the Ladies" 12."Will It Be This Way Forever?"http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4515албумKaranfiloffFri, 05 Mar 2010 21:14:24 +0000Навистина ни претставува огромна чест што можеме да го најавиме настапот на најконтроверзниот велешки бенд на сите времиња - Стереотипови. Целовечерниот концерт на овој култен музички состав ќе се случи на 24.03. (среда) во клубот Кастро со почеток во 21.30 часот. Цената на влезницата изнесува 150 денари. Формирани се во 1996 година ...Навистина ни претставува огромна чест што можеме да го најавиме настапот на најконтроверзниот велешки бенд на сите времиња - Стереотипови. Целовечерниот концерт на овој култен музички состав ќе се случи на 24.03. (среда) во клубот Кастро со почеток во 21.30 часот. Цената на влезницата изнесува 150 денари. Формирани се во 1996 година како back-up на андерграунд поетот и егзибиционист Игор Крстев. По неколку промени на членовите, денеска функционираат во следната постава: Игор Крстев (вокал), Данчо Босилков (гитара), Роберт Трајков (бас) и Димче Панов (тапани). Зад себе имаат еден куп свирки во Велес, Скопје, Штип, Битола.. Во својот обид за биографија го спомнуваат и учеството во финалето на Рок Фест 1998, а нивната дискографија вбројува два албуми - Секс со замислен противник (IG Records, 1999) и Едниот од двата (F.U.G.A. Entertainment, 2004), како и четири EP-а - Оригинал на фалсификатот (IG Records, 1997), Ромео и Јулија се нејќеа (IG Records, 1998), Непарен плоштад (F.U.G.A. Entertainment, 2005) и Трета генерација ретки билки (F.U.G.A. Entertainment, 2006). Во подготовки е материјалот за третиот албум кој носи работен наслов Шестар у оска, а неколку од новите песни ќе бидат промовирани и на концертот во Скопје. Во последните години настапуваат ретко, па секој нивен концерт е раритет. И за крај би го цитирале нивниот одговор на прашањето што би можеле да очекуваме од Стереотипови во иднина кое е дел од едно постаро интервју со членовите на бендот: Не сме многу по планирањето, но искрено би сакале можност за сериозен, доволно долг и добро озвучен настап во нашиот главен град. Ако ова се случи ќе биде нешто што не би сакале да го пропуштите. Можеби ќе влезе и во учебниците по музичко образование. Подобра најава и не е можна, нели?http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4514вестиBarrufetFri, 05 Mar 2010 20:45:25 +0000„За сите што сакаа да дојдат на Моно и Јаболко за Даскалот а не стигнаа да купат карта на време Продуцтион“ пресентс: Јаболко за Даскалот (Скопје, Македонија), плус соло сет на Ади, од... Јаболко за Даскалот (Скопје, Македонија). Овој настап ќе се случи на 11-ти март, четврток, во La Kañа. Свирката ...„За сите што сакаа да дојдат на Моно и Јаболко за Даскалот а не стигнаа да купат карта на време Продуцтион“ пресентс: Јаболко за Даскалот (Скопје, Македонија), плус соло сет на Ади, од... Јаболко за Даскалот (Скопје, Македонија). Овој настап ќе се случи на 11-ти март, четврток, во La Kañа. Свирката ќе почне во 21:30, а влезот не се наплаќа.http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4513вестиGwendolyneFri, 05 Mar 2010 19:55:49 +0000Кога ќе издадете повеќе EP под псевдоними како Memory Cassette и Weird Tapes, логично е кога конечно ќе се решите да издадете албум проектот го насловите Memory Tapes, зарем не? Позади ова име се крие г-дин Dayve Hawke, на кого ова му е дебитантски соло албум иако под горенаведените псевдоними веќе има ...Кога ќе издадете повеќе EP под псевдоними како Memory Cassette и Weird Tapes, логично е кога конечно ќе се решите да издадете албум проектот го насловите Memory Tapes, зарем не? Позади ова име се крие г-дин Dayve Hawke, на кого ова му е дебитантски соло албум иако под горенаведените псевдоними веќе има стекнато култна популарност кај блогерската публика. На наша среќа, самохраниот татко од New Jersey кој самиот признава дека нема поим од компјутери, ни го доставува еден од подобрите електронски албуми минатата година. Албумот Seek Magic е едно мало ремек дело во времетраење од само 40 мин., низ кои поминувате со чувство на лежерност и удобност.Звукот е поблизок до некои изданија на DFA, полн е со прекрасни ритмички решенија прекриени со извесна топлина а не со претенциозна оддалеченост. Ситните продукциски детали се доведени до совршеност, онолку колку што може еден DIY албум да се дотера. Албумот го отвора Swimming Field, сонливи вокали како увертира за она што следи.Фасцинантната нумера Bicycles е песна која би можела да се најде на било кој албум на New Order.Магијата продолжувате да ја барате помеѓу Green Knight и Plain Material, пливајки во водите на совршено избаласираното лудило и интелегенција.Атмосферичната Run Out става крај на овој албум, како своевиден епилог на оваа екстраваганција. Иако е донекаде видлив музичкиот background на овој албум, звукот на Memory Tapes е препознатлив сам за себе.Движејки се на релација M83 – Cut Copy – Hot Chip, добиваме еден музички производ кој барем за малку ќе ја врати насмевката на нашите лица. Наречете ја како сакате...меѓутоа музиката на Dayve Hawke е фасцинантна.Тој одбива да ги следи наметнатите структури и шаблони при создавање на една pop-dance-electro нумера,што го прави неодолив за слушање и за оние кои не се љубители на електронската музика. Memory Tapes...прекрасна комбинација на зборови, совршен избор за име на овој проект.Синтетизираниот ритам и мелодијата ми ги враќаат заборавените спомени на почетоците на електронската музика како аналоген дух кој ме демнее од некаде...снимен на некоја касета фрлена некаде и заборавена... Оцена: 8/10 Артист: Memory Tapes Албум: Seek Magic Датум на објава: 24 Август 2009 Издавач: Acephale / Something in Construction Track listing: 1. Swimming Field 2. Bicycle 3. Green Knight 4. Pink Stones 5. Stop Talking 6. Graphics 7. Plain Material 8. Run Out http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4512албумEdniot od dvataFri, 05 Mar 2010 15:08:08 +0000 Во Белград, по неколку тешки и болни години, завчера (03.04.2010) почина еден од најпознатите и најчитаните ех-ју/српски писатели, сликар и новинар, јавна фаца и што ли уште не- Момчило-Момо Капор. Капор е роден во Сараево во 1937 година, а веднаш по завршувањето на Втората светска војна се сели во Белград, ... Во Белград, по неколку тешки и болни години, завчера (03.04.2010) почина еден од најпознатите и најчитаните ех-ју/српски писатели, сликар и новинар, јавна фаца и што ли уште не- Момчило-Момо Капор. Капор е роден во Сараево во 1937 година, а веднаш по завршувањето на Втората светска војна се сели во Белград, каде останува до крајот на животот. Дипломира сликарство 1961 на белградската Акедемија за ликовни уметности. Објавува голем број наслови, романи, раскази, новели, патеписи, текстови. Автор е и на голем број документарни филмови и ТВ-емисии. По негови сценарија се снимени и неколку долгометражни филмови: Бадеми од онаа страна на смртта, Банкет, Валтер го брани Сараево, Џоли џокеј, Крај на викендот. Преведуван е на француски, германски, полски, чешки, бугарски, словенечки, и шведски. Еден куриозитет, филмот Валтер го брани Сараево илити (Das ist Valter) за еден сараевски илегалец од Втората светска војна, Владимир Периќ-Валтер, човек за кој малку кој знаел -прерасна во МИТ, благодарејќи на сценариото на Капор и режијата на најдобриот (:-Р) режисер на југо-вестерни (хаха) Хајрудин-Шиба Крвавац. Енд дер из мор. Валтер го брани Сараево е најгледаниот филм на сите времиња во Кина! Мош мислит!?!? Дури и едно кинеско пиво го носи неговото име! За време на НАТО кампањата на тогашната СРЈ, белградското дописништво на кинеската национална телевизија прави интервју со Бата Животиновиќ. Неколку дена по емитувањето на тоа интервју, неколку милиони кинези се пријавиле да одат во Југославија и да му помогнат на Валтер!!! WAS??!?? Иако малку кој го знаеше како таков, Капор е сепак сликар по образование/професија. -Čim završim pisanje, istog dana počinjem da slikam, jer kad slikam ne gubim novac. Pisanje je najlošije plaćen posao i zato uvek pišem zbog sebe, a ne zbog novca. Moj prvi posao je slikarstvo. Ja sam akademski slikar i naivni pisac, jer za pisca nisam učio, a za slikara jesam. Романот Фолиранти во 1975 година станува култен, го лансира во светот на познатите и го обележува како писател. И многу генерации после растеа со него како обврзно штиво. И веројатно затоа го пишувам текстот. Верувам дека голем дел од писмената поплуација од „тоа време“ и кај нас, како дел од ех-ју публиката, го читала. Исто како што верувам дека добар дел од нив сега нема да признае дека го голтала со сласт. Следуваа уште голем број на романи и збирки на раскази. Освен со Фолиранти ќе остане запаметен и со романите Уна, Привинцијалец, Ада, Зое, Од седум до три, Последниот лет за Сараево, Хроиника на изгубениот град, Белешките на една Ана, ... сите публикувани од тогашната и позната книгоиздавателска куќа, ХИТ од Загреб, која практично настанува и живее од неговите писанија, подоцна и други автори слични на Капор. Капор, бичим сарајлија или што и да е, е осреден како сликар, ако смеам лаички да коментирам, дури и лош, ретрограден, квазиромантик, можеби бед севдах е зборот што го опишува. Не знам дали да напишам дека како писател е бетер? Навистина не знам. Јас сум го читал во еден период. Фолиранти ми беше симпатична ствар во средно. Некои други романи иако се на прва питки и лесни, оставаат некој чуден штих додека ги читаш. Некако се „премногу нешто“. Не знам точно што, ама знам дека не беше нешто убаво. Сладуњави, кардиоваскуларни (срцепарајучи се викаше тоа во негово време), иако навидум либерални, всушност се темелеа на некои мачо вредности, патријархати, хепи ендови, некој кукавичлук на ликовите со кои не возеше да се идентификуваме, една философија на несправување со нештата, некакво пасивно р’жење кон животот, скоро никогаш конструктивен став, а сепак со, морам да напоменам една доза на шарм и хумор кој често беше и креативен и поднослив. Сладуњав, со јаки бои, со многу драматика, не секогаш од вистинстката страна на границата на кичот. Бомбоњераст. Бамуја сепак, нудеше некоја илузија на слобода, надеж, лесна идентификација со ликовите. Веројатно тоа беше тоа што направи да го читаме. Една лимунада, добро зашеќерена, тамам ко за популистички роман за ех-ју омладина. Често и шармантен во својата ретроградност: JA sam verovatno jedini Srbin koji nema mobilni telefon (ова според мене е за поздравување!), а jedanput u Njujorku pokušali su da me nauče da pišem na kompjuteru. Odveli su me u sobu, pokazali mi osnovne stvari, i zaključali, i došli kroz sat vremena da vide šta sam napisao. Bio je tu i Vlada Petrić, šef katedre za kinematografiju na Harvardu. Zatekli su me kako podnimljen zurim u ekran. - Šta to radiš? - pitao me je Petrić. - Čekam da počne televizijska serija na drugom programu - rekao sam. Utvrdili su da sam nepopravljiv divljak i digli ruke od mene... Ne samo da ne pišem kompjuterom, već lagano napuštam i pisanje mašinom. Krećem se unazad prema olovci, u olovci je suština. Познат во јавните кругови во Белград како многу дружељубив, духовит, луцкаст. Секогаш бил „на линијата“ со сите режими. И тоа е она што најмногу го јаде и дискредитира. Во најмала рака дегутантни се неговите проштеки и патеписи по борбените линии на окупираното Сараево и изјавите околку романтиката на грмењето на топовите во далечините. Но затоа до крајот на животот Сараево го гледаше од Пале, низ дурбин. Се закопа со тоа што е член на друштво на поддржувачи на Радован Караџиќ, кого, бај д веј го споредува со Солжењицин и Бродски, кхм, а Улемек – Легија со Вијон. Ниско. Гној. Но со тоа веројатно и заслужил да го споменуваат во тогашната елита во Србија. Еден од најголемите крволоци на Балканите, Добрица Ќосиќ дури и му посветил цели две страни во неговата книга „Пријатели“. И сеа кај отиде романтикот кој ни сликаше убави први љубови со искрени емоции и едноставни вредности? Што кусур да му фатиме? Хев ноу абер. Како и да е, до неговата смрт остана популарен во српската јавност. Остана популарен и кај читателите. Сеуште го гледам по полици кај луѓе чии вкус за книги го почитувам. Сеуште гледам дека се продава по тезги и книжари. Веројатно сепак имало нешто во неговиот дух. Дел од тоа можеби може да се насети, во некои негови интервјуа во последните години, кога беше приморан неколкупати да се оперира. Вели: „Ja ću umreti od srca, kao svi Kapori, jer jednom sam napisao: Kapori umiru ili od srca ili od metka, najbolji među nama od metka u srcu.“ - Smrt i ja smo na ti. Ne bojim je se, jer se ispostavilo da je ona potpuno uobičajena stvar koja daje dimenziju životu. Čovek koji ne misli o smrti svakog jutra kad se probudi, nije normalan - rekao je Kapor za „Gloriju" i dodao da smatra da mu je život podario sve najlepše stvari koje je želeo da dobije: - Jedino mi nije ostvario želju da budem visok i plav, sve ostalo sam dobio. „Imao sam poslednjih godina nekoliko vrlo teških operacija i morao sam da budem uspavan. Poslednja rečenica koju sam jednom prilikom izgovorio doktorki koja me je uspavljivala bila je: Gospođo doktor, jeste li naručili buđenje? I ona ti kaže, diši, diši, i ti dišeš, i uđeš u nešto crno iza čega nema ničeg. Ništa. Ne postojiš. To je smrt. Nekoliko puta sam doživeo stanje smrti. Oni koji veruju u reinkarnaciju pitaju me šta bih voleo da budem u sledećem životu. Volim ponedeljak, stvarno. Tada počinje sve, možda neko kupi sliku, možda neko plati tekst.“ - U mom životu postoje samo dve stvari koje sam radio svaki dan: crtao sam i pušio. Sve dok bih crtao bio bih spasen. Crtao sam po marginama novina, na salvetama, na poleđinama jelovnika, na ogledalima, izjutra, nečijim ružem za usne u znak zahvalnosti za provedenu noć. Crtao sam kažiprstom po zamagljenim prozorima vagona treće klase na sporednim prugama, kao i po zamrznutim staklima iznajmljenih soba. Šarao sam po zidovima prstom dok bih nekog čekao ili bih, jednostavno, šetajući bez cilja, ključem vukao beskrajnu liniju po zidovima i tarabama, obeležavajući na taj način trag i proticanje vremena. Možda se u tim dugim, beskonačnim linijama krio kardiogram beznađa - seizmograf duše – Ќе цитирам еден ’рватски форум, каде се зборува за неговата смрт. Можеби подобро субимира се одколку ферманов што го напишав: Форум спикер1: Briga me šta je bio i nije bio...Umro je Momo Kapor, jedan od meni najdražih pisaca. Форум спикер2: čitao sam momu kao dijete. znao me zabaviti. zato R.I.P. Форум спикер3: Davno je on umro. Интересни погледи за контраверзите – предлагам- ОВДЕ Иако длабоко верувам дека иако можеби имал талент за повеќе, погрешните избори и хиперпродукцијата, улигувањето на монструмите на власт направија да е сепак повеќе Чола одтколку Андриќ. Несомнено во одреден период е влијателен. Текстов е за сите (о)ние кои го читале, голтале, ужувале или се лигавеле. Односно за сите тие моменти кои сепак е можеби подобро да се проживеат со Капор отколку со Мирјам или Шелдон. За сите такви: Питај лавчино! WAS IST VALTER? Наслови: * Фолиранти, 1975. * Провинцијалац, 1976. * Ада, 1977. * Лањски снегови, 1977. * Хеј, нисам ти то причала, 1978. * Зое, 1978. * Белешке једне Ане (хроника у 26 глава), 1978. * Скитам и причам: путописни дневник, 1979. * 101 прича, 1980. * Уна: љубавни роман, 1981. * Онда, 1982. * Сентиментално васпитање, 1983. * Књига жалби, 1984. * 011-Исток-Запад, 1990. * Хало, Београд, 1990. * Дама скитница и off приче, 1992. * Зелена чоја Монтенегра, 1992. * Блокада 011, 1992. * 100 недеља блокаде, 1994. * Леро – краљ лептира, 1995. * Последњи лет за Сарајево, 1995. * Хроника изгубљеног града, 1996. * Од седам до три, 1996. * Смрт не боли: приче из последњег рата, 1997. * Најбоље године и друге приче, 1997. * Ивана, 2001. * Легенда о Табору, 2002. * Сања, 2003. * Чувар адресе * Досије Шломовић * Конте * Леп дан за умирање * Љубавне приче * Самац * Успомене једног цртача * Елдорадо * Путопис кроз биографију * A Guide to the Serbian Mentality *..етц http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4511портретhakfinFri, 05 Mar 2010 00:21:35 +0000 Британскиот министер Simon Foster (Tom Hollander), во едно навидум рутинско интервју за радио, во врска со гласините за влегување на Британија во војна ќе даде изјава дека војната е "unforeseeable" (непредвидлива?). Ова зборче е малото зрно кое ќе предизвика вистинска лавина во кабинетот, а ќе прелета ... Британскиот министер Simon Foster (Tom Hollander), во едно навидум рутинско интервју за радио, во врска со гласините за влегување на Британија во војна ќе даде изјава дека војната е "unforeseeable" (непредвидлива?). Ова зборче е малото зрно кое ќе предизвика вистинска лавина во кабинетот, а ќе прелета и преку океанот директно до ушите на американските власти. Така почнува филмот In the loop, направен според англиската серија The Thick of it, обете дело на истиот режисер. Оваа сатирична комедија се занимава со тема која е разработувана до излитување. За тоа како Америка и Британија се насилникот и неговиот дворски шут што целиот свет го претворија во фудбалско игралиште на кое секој смее да игра, но според правила што тие ги диктираат. И тоа не е нешто ново или непознато. И да останеше на тоа филмов ќе беше едно досадно посочување на очигледното. Но, за среќа во него има многу други елементи што го прават една од најдобрите комедии што излегоа минатата година. Во 100-те и нешто минути френетично брзо се нижат настаните, што дури на моменти го прави филмот тежок за следење во детал. За доловување на вртоглаво напрегнатата атмосфера придонесува и камерата која ниту во еден миг не е статична. Но она што злато вреди се изведбите на актерите. Од првиот до последниот на листата одлично си ја вршат работата. Сепак, веројатно најзабележителна улога има Peter Capaldi кој го игра ликот на Malcolm Tucker, советник на премиерот. Тој е од оние самобендисани, напнати цинични сèмразачи, а од неговата уста постојано извираат комични one-liner-и, обично во вид на навреда. Сосема спротивен од него е виновникот за сета збрка, Simon Foster, кој го красат атрибути на наивен, мирен човек. Комплетното сценарио на филмот е брилијантно, со секоја реченица добро одмерена и поставена точно таму каде што припаѓа. Во сета конфузна џева која ги разоткрива грозните лица на задкулисните политички игри, во комедијата се протнати и безмилосните односи што човек ги има кон човека. На професионално ниво, каде луѓе газат преку труповите на своите најмили да стигнат до подобра позиција, а и на приватно ниво, каде владее саможивноста. И повторно, хуморот успева во својата тајна мисија. На златен послужавник да ни принесе вкусни деликатеси, но потоа, кога ќе ги проголтаме, на светкавата послужавникова површина да проектира филмче за горките вистини. Оцена: 9/10 Режија: Armando Iannucci Сценарио: Jesse Armstrong, Simon Blackwell, Armando Iannucci, Tony Roche Улоги: James Gandolfini, Tom Hollander, Peter Capaldi, Mimi Kennedy, Anna Chlumsky, Chris Addison, Gina McKee, David Rasche Премиера: 17 април 2009 http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4510филмGwendolyneThu, 04 Mar 2010 16:33:56 +0000Да пишуваш за Џони Кеш е како со зборови да се обидеш да ја опишеш суштината на животот. Сигурен сум, колку и некој да ме убедува дека ја разбрал, оти срцевината на сепостоењето не е возможно да се заокружи со неколку кривини и линии што ги сочинуваат буквите. Животот е многу ...Да пишуваш за Џони Кеш е како со зборови да се обидеш да ја опишеш суштината на животот. Сигурен сум, колку и некој да ме убедува дека ја разбрал, оти срцевината на сепостоењето не е возможно да се заокружи со неколку кривини и линии што ги сочинуваат буквите. Животот е многу едноставен: постои, се развива, исчезнува. Исто како и Џони, а сепак, да бараш соодветни термини за дефиниција на обете секогаш се покажува како комплексна, џејмсбондовска, мисија. Затоа, преостанува само една битна работа - слушањето. Кога се работи за Кеш, а и за животот, тоа е далеку повредно отколку секој обид за филозофско размислување. И од овој мојов, секако. Слушањето на American VI: Ain't No Grave, наводно последното поглавје од серијалот што Џони Кеш го почна во 1994 година со продуцентот Рик Рубин, не открива ново лице на легендата што почина во 2003. Можеби е поболно сега да слушаат токму овие песни зашто речиси сите зборуваат за смртта, т.е. за пркосот со кој Кеш беседел за неа додека веројатно и гледал в очи. И тоа не е откровение. Џони не за џабе е Човекот во црно - смртта уште од почетокот го одвои од останатите кантри-изведувачи. За неа пееше како да му е најдобар другар, љубовница можеби. Во ниеден момент со очај, туку секогаш со храбро емотивно прифаќање на фактот дека таа постои. За мене, за тебе, за него. Болната страна на шестиот дел од American е што Џони Кеш е мртов, а веќе во првата нумера вели дека "не постои гроб што може да го зароби неговото тело". Така е, не може двометарска дупка да замолчи колос од ваков калибар, но дури и со тоа на ум, чувството не е толку исполнето со пркос како претходно. Секако, за слушателот, не за Кеш. Тоа продолжува и на нумери чиј наслов доволно зборува - For the Good Times, Can't Help but Wonder Where I'm Bound, I Corinthians 15:55 и A Satisfied Mind. Колку и да е телото преценето, за споменативе работи да ги доживеете, тоа ви е потребно и токму од таа причина нивното слушање не е баш најпријатно. Од друга страна, пак, зошто и би требало да биде пријатно? И кога беше жив, Џони Кеш не се грижеше дали стиховите што ги пишува или препејува дејствуваат смирувачки како бањање во скапа миризлива купка. Не може да се очекува од Човекот во црно да биде нешто помалку од сурово реален. Таков е и на American VI: Ain't No Grave. Едноставен и директен, разкажувач што не сака комплексни теми и зборови, освен на Last Night I Had the Strangest Dream, во која сонува оти војните во светот запреле. Звучната подлога, отсвирена од одлични музичари, меѓу кои се и браќата Скот и Сет Авет од The Avett Brothers, е соодветна. Ненадуена, непомпезна, таа е убава дополна на столбот - гласот и гитарата на Кеш, од кои Рубин пак успеал да го извлече најдоброто (кога ги снимал). Телото на Џони Кеш почива близу неговиот дом во Хендерсвил, Тенеси, веднаш до сопругата, Џун Картер. American VI: Ain't No Grave не е врвот на прославениот серијал, но секако е извонреден доказ оти за искрената музика и уште повеќе, за искрената изведба, гробот не е никаква пречка. Можеби Џони физички седум години не можеме да го гледаме, ама едно е сигурно - ќе го слушаме додека сме живи. А којзнае, можеби и потоа. Оцена: 7/10 Артист: Johnny Cash Албум: American VI: Ain't No Grave Датум на објава: 23 февруари 2010 Продуцент: Рик Рубин Издавач: American / Lost Highway Track listing: 1. Ain't No Grave - 2:53 2. Redemption Day - 4:22 3. For the Good Times - 3:22 4. I Corinthians 15:55 - 3:38 5. Can't Help but Wonder Where I'm Bound - 3:26 6. A Satisfied Mind - 2:48 7. I Don't Hurt Anymore - 2:45 8. Cool Water - 2:53 9. Last Night I Had the Strangest Dream - 3:14 10. Aloha Oe - 3:00http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4509албумSazdoThu, 04 Mar 2010 13:34:43 +0000Одвај почнавме да го ситниме третиот месец од годината, а нови албуми се насобраа поприлично. Глупаво е да кажеме "како никогаш досега" оти современава сцена секоја сезона изненадува со бројот на квалитетни и издржани нови изданија. Вечерва ќе вртиме свежи остварувања од веќе етаблирани имиња, но и нумери од одлични деби-плочи. ...Одвај почнавме да го ситниме третиот месец од годината, а нови албуми се насобраа поприлично. Глупаво е да кажеме "како никогаш досега" оти современава сцена секоја сезона изненадува со бројот на квалитетни и издржани нови изданија. Вечерва ќе вртиме свежи остварувања од веќе етаблирани имиња, но и нумери од одлични деби-плочи. Меѓу бендовите што ќе се најдат на листата во Лаика се: Gorillaz, Frightened Rabbit, Hot Chip, Liars, Local Natives, Los Campesinos!, Massive Attack, Owen Pallett, Shearwater, Spoon, The Album Leaf, These New Puritans, Vampire Weekend и уште некои други. Бујрум на тазе музика. Плагијат слушалка: Pure New Stuff Место: Лаика Датум: 04.03.2010 Почеток: 21:30http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4508вестиplagijatThu, 04 Mar 2010 10:22:20 +0000 Пронаоѓањето на својот стил знае да биде ѓаволски тешка работа. Дури и кога ќе го најдеш, треба да биде прифатлив. Ова е борба која трае долго, долго време. Затоа во уметноста се случува експериментирањето, во обид да се пронајде она нешто кое на артистот највеќе ќе му лежи, без разлика ... Пронаоѓањето на својот стил знае да биде ѓаволски тешка работа. Дури и кога ќе го најдеш, треба да биде прифатлив. Ова е борба која трае долго, долго време. Затоа во уметноста се случува експериментирањето, во обид да се пронајде она нешто кое на артистот највеќе ќе му лежи, без разлика дали тоа ќе е мимезис на природата или не. Пронаоѓањето на она нешто кон кое артистот тежнее. Неговата идеја за уметноста. Ко потрага по Светиот Грал е. Ако експериментот успее, артистот ќе биде дигнат во облаците. Ако не, ќе биде фрлен најдолу. Посебно во музиката, експериментирањето со еден хибрид на стилови е навистина неблагодарна работа. Меѓутоа, како и некои од големите сликари, и денешните музичари веруваат дека амалгамот од многу правци е правиот начин кон успехот. Еден од таквите бендови четворката од Колорадо, Fear Before The March Of Flames. Со неконвенционално име и музика, овој бенд успева да звучи одлично и покрај алхемијата. Преобразба на било кој метал (или правец), во чисто злато. Еден од ретките бендови кои добија култен статус на сцената пред да го создадат своето најдобро дели, Fear Before The March Of Flames во нивните први две изданија, сеуште се обидуваа да го најдат својот звук, негде помеѓу хардкорот, металкорот и пост-хардкорот. И ако Odd How People Shake од 2003, и Art Damage од 2004 звучеа така, со примеси на скримо трендот, наследник е албумот кој конечно ќе го стави бендот на она место каде што и припаѓа - експерименталната музика. Уште поинтересен е фактот што бендот смесата ја прави од наведените правци, но сега со помалку скримо, доволно емоции, мрсни и огромни ко планина рифови, и доволно електроника за да му се додаде еден индустриал тон на албумот. The Always Open Mouth беше едно од делата кои неочекувано изненадија таа година. Додека сите мислеа дека Fear Before The March Of Flames го доведоа својот звук до пол-позиција, стигна и демантот од бендот. Звукот на Fear Before The March Of Flames доживеа климакс токму на The Always Open Mouth. Својот претходен микс бендот го отфрли, но сепак тој е присутен како огледало на минатото на почетокот на албумот, иако и на нив се чувствува дел од новите Fear Before The March Of Flames. Drowning The Old Hag и Mouth, заедно со интрото Absolute Future се првата тројка која потсетува на стариот материјал. Правите промени се случуваат по воведните три песни. За разлика од нив, веќе на наредната песна, воедно и сингл од албумот, Taking Cassandra To The End Of The World Party, се јасни разликите кои бендот ги вовел. Исфрлено скримо, повеќе “пеење”, интересна електроника, и наслов и текст со митска тематика, го прават овој сингл да звучи проклето добро. Единствена замерка имам на должината на песната која е прекратка, меѓутоа тоа е впечатокот и за целиот албум. Можеби тоа е и добро, веројатно Fear Before The March Of Flames не сакаат да дават со предолги песни. На Ten Seconds In Los Angeles, бендот отворено си поигрува со електрониката и ефектите, надополнети со прекрасниот звук на гитарите. Веќе наредната The Waiting Makes Me Curious, има мало sludge чувство на себе. High As A Horse е песна која очигледно била наменета за сингл, но не дочека таква судбина. Ова е една од главните точки на албумот. Многу интересна песна, која ќе ве смири, па ќе ве фрли во воздух. Интересна тема одберена и за текстот. На Lycantropy, A Brief Tutorial In Bachanalia и A Gift for Fiction се очигледни влијанијата на претходните албуми. Овие песни се во духот на претходните изданија, но сепак имаат печат и од новиот материјал. Complete And Utter Confusion...As A Result Of Signals Being Crossed е дводелна песна и исто како и High As A Horse една од централните точки на албумот. Обилното користење на електроника и сигнали, заедно со еден малку депресивен но интересен звук, ќе ја направи ...As A Result Of Signals Being Crossed една од вашите фаворити на албумот. The Always Open Mouth се затвора со Absolute Past, како антитеза на Absolute Future која го отвора албумот. И иако вака напишано албумот звучи ко музичка турлитава, не е така. И различните песни, тие сепак се цврсто сврзани за Fear Before The March Of Flames. Имаат уникатен печат на нив. Уште подобро е што честите промени му дозволуваат на албумот да дише и да не се создаваат дупки за песни кои само ќе го дополнат материјалот. На овој начин албумот има прогресија доволно интересна да не ве остави рамнодушни. Ќе сакате да го слушнете целиот. Ова е еден од најдобрите албуми за 2006 година, кој веројатно е многу помалку слушнат за разлика од хедлајнерите таа година. Паметната игра со зборовите во насловите на песните, и играта со митот и религијата го прават албумот уште поинтересен. Четирите алхемичари од Колорадо успејаа во намерата да создадат злато. Оцена: 10/10 Артист: Fear Before The March Of Flames Албум: The Always Open Mouth Датум на објава: 19 Септември, 2006 Издавач: Equal Vision Records Tracklisting: 1. Absolute Future 2. Drowning The Old Hag 3. Mouth 4. Taking Cassandra To The End Of The World Party 5. Ten Seconds In Los Angeles 6. The Waiting Makes Me Curious 7. High As A Horse 8. Dog Sized Bird 9. Complete And Utter Confusion... 10. ...As A Result Of Signals Being Crosses 11. My (Fucking) Deer Hunter 12. Lycantropy 13. A Brief Tutorial In Bachanalia 14. A Gift for Fiction 15. Absolute Past http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4507визбаNaumWed, 03 Mar 2010 12:27:51 +0000Самиот наслов кажува доволно. Популарните Dillinger Escape Plan го поставија на Youtube првото видео од нивниот нов долгоочекуван албум. Видеото е за првиот сингл од албумот a се вика Farewell, Mona Lisa. Верувам дека песната веќе ја имате слушнато. Звучи одлично како за прв сингл, остатокот од песните ќе ги ...Самиот наслов кажува доволно. Популарните Dillinger Escape Plan го поставија на Youtube првото видео од нивниот нов долгоочекуван албум. Видеото е за првиот сингл од албумот a се вика Farewell, Mona Lisa. Верувам дека песната веќе ја имате слушнато. Звучи одлично како за прв сингл, остатокот од песните ќе ги слушнеме при крајот на месецот. Албумот Option Paralysis ќе излезе на пазарот на 23 Март, под етикетата на француската издавачка куќа, Season Of Mist и издавачката куќа на бендот, Party Smasher. Looking forward to it!http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4506вестиNaumWed, 03 Mar 2010 02:38:02 +0000 На 3-ти (среда) Март, 20 часот, во Кинотеката на Македонија ќе се одржи пред-премиера на македонскиот игран филм Мојот Татко/ Babai im во режија на Шќипе Н. Дука/ Shqipe N. Duka. Филмот е реализиран во околината на Скопје (с. Патишка река и с. Количани) и е подджан од страна на ... На 3-ти (среда) Март, 20 часот, во Кинотеката на Македонија ќе се одржи пред-премиера на македонскиот игран филм Мојот Татко/ Babai im во режија на Шќипе Н. Дука/ Shqipe N. Duka. Филмот е реализиран во околината на Скопје (с. Патишка река и с. Количани) и е подджан од страна на Министерството за култура на РМ, како и од Филмскиот финд на РМ. Мојот Татко/ Babai im Единствениот син на Зека загинал во војна. Тој е сам во куќа полна со жени. Болката и тагата по изгубениот син се закануваат на неговиот здрав разум. Тој бега во заборав и почнува да се надева дека неговиот единствен син е жив и дека наскоро ќе се врати дома. Еден ден странец доаѓа во селото носејќи ковчези со загинати војници. Зека го поканува да ја помине ноќта во неговата куќа. И ноќта доага заедно со демоните кои ке го турнат Зека во лудило и ќе го претворат во убиец. Отуѓен од целиот свет Зека продолжува да го чека неговиот мртов син, а најмалата ќерка, Хана, го чека Зека, да биде пак нејзиниот татко. Продукција: ODEON scene 7 Времетраење: 84 min Година: 2010 Режија: Shqipe N. Duka, Шќипе Н. Дука Продуцент: Shqipe N. Duka, Шќипе Н. Дука Извршен продуцент: Ejup Duka, Ејуп Дука Монтажа: Софија Самоиловска Јовановиќ, Sofija Samoilovska Jovanovic, Сценарио: Shqipe N. Duka, Шќипе Н. Дука Директор на форографија: Владимир Самоиловски, Vladimir Samoilovski Музика: Mevlan Osmani, Мевлан Османи Улоги: Sefedin Nuredini, Сефедин Нуредини, Xhemile Ibrahimi, Џемиле Ибрахими Njomza Ibraj, Њомза Ибрај, Mentor Zymberaj, Ментор Зимберај, Teuta Jegeni, Теута Јегени, Amernis Nokshiqi Jovanovska, Амернис Нокшиќи Јовановска, Mentor Nuredini, Ментор Нуредини, Syle Kuqi, Суле Куќи, Ajeta Rexhepi, Ајета Реџепи, Anesa Zekiri, Анесас Зекири, Qazmedin Nuredini, Ќазмедин Нуредини http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4505вестиRantiWed, 03 Mar 2010 02:32:34 +0000 По повод најновиот албум "Price matorih pokvarenjaka", кој можете да си го поседувате симнувајќи го од страната на Converse, Atheist Rap тргнуваат на турнеја. При тоа, се разбира, ќе го посетат и Скопје и ќе настапат во Кастро на 19ти Март. Како што знаеме си имаат они некое ... По повод најновиот албум "Price matorih pokvarenjaka", кој можете да си го поседувате симнувајќи го од страната на Converse, Atheist Rap тргнуваат на турнеја. При тоа, се разбира, ќе го посетат и Скопје и ќе настапат во Кастро на 19ти Март. Како што знаеме си имаат они некое иди ми - дојди ми со менаџмент тимот на Кастро: им биле на роденден во Нови Сад, па им се качиле на бина на Пиволенд... Како да е, картата ќе биде 200 претпродажба со 250 ден. на врата, а почетокот од 21:30 часот. Локална поддршка Naked Dudes. Atheist Rap моментално се актуелни со спотот за "Njanjava". Па бујрум опулете го: Atheist Rap - njanjava http://www.plagij.at/index.php?sajt=more&id=4504вестиRantiWed, 03 Mar 2010 02:18:29 +0000